Kawusia

Obrączki frywolitkowe

2012-02-01T15:36:00.002+01:00

Wykonałam dziś dwie frywolitkowe obrączki i nie mogłam oprzeć się pokusie żeby się nimi nie pochwalić.
Zdjęcia zrobione, podpisane, załadowane na bloga i... pora nadać imiona. I tu właśnie pojawił się problem. Dzisiejsi solenizanci to : Andrzej, Brygida, Cecyliusz, Dziadumiła, Emil, Paweł, Pioniusz, Piotr, Prosimir, Sewer, Siemirad, Weridiana, Winand, Winanda, Wirydiana, Zybart, Zybert, Zybracht, Zygbert i Żegota. Nic mi nie pasi, wybredna jestem jak nie wiem co. No przecież nie dam obrączce na imię Dziadumiła czy Żegota. A może zaproponujecie mi jakieś ciekawe duety? Tristan i Izolda, Jacuś i Agatka. Czekam na propozycje.

Candy u Kawusi

2012-01-31T10:55:00.007+01:00

O Rozdawajce myślałam już od dłuższego czasu, ale jakoś nie mogłam się zmobilizować. Mobilizacja przyszła jednak sama. Robiąc mały remanent w szafce z gazetami przypomniało mi się że mam 2 zdublowane u siebie numery gazetek robótkowych. Gazetki miałam tam komuś ofiarować kiedyś gdy się nawinie. Niestety - nikt się nie nawijał. Przekładane z miejsca na miejsce, czasem wprawiały mnie w irytację że wciąż jeszcze u mnie są, a przecież mogły by być u kogoś innego lepiej wykorzystane.
Do rozdania mam numer Sabriny i Sandry.
Postanowiłam dodać coś jeszcze od siebie, a będzie to broszka wykonana techniką frywolitkową lub sowa wykonana techniką makramy którą ostatnio jestem zafascynowana.

Zasady Candy:
- należy posiadać adres zamieszkania na terenie Polski
- skopiować powyższy banerek i umieścić go u siebie na blogu. Osoby nie posiadające bloga mogą wymyślić inny sposób promocji, jednak chciałabym być o zmianie poinformowana.
- miło mi będzie jeśli dołączysz do Obserwatorów mojego bloga (jeśli oczywiście jeszcze cię tam nie ma)
- Polubić mnie na Facebooku (jeśli posiadasz)
- Pozostawić komentarz pod tym postem

Losowanie odbędzie się 2 marca. Wyłonione zostaną wtedy 2 osoby, a więc proszę w komentarzu zaznaczyć którą chce się gazetę. Czy będzie to Sandra i frywolitka, czy Sabrina i makrama. Można się zapisać na obie opcje, jednak w razie wygranej otrzymasz tylko jedną nagrodę.

Biżuteria frywolitkowa - Ewangelina

2012-01-29T21:54:00.005+01:00

... może przyniesie mi dobrą nowinę.

Ewangelina - imię żeńskie pochodzenia greckiego. Powstało ze złożenia ευ - "dobry" oraz αγγελμα (angelma) - "wiadomość, wieść, przesłanie" i oznacza "dobra nowina".

Uroczy komplecik. Niezwykle delikatny. Do nabycia na allegro

Frywolitka Adarluna

2012-01-27T20:39:00.004+01:00

Adalruna, Alruna — imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Pierwszy człon imienia, adal– // edel– oznacza "szlachetny, wspaniały", natomiast –runa — "tajemnica, wiedza tajemna".

Delikatny komplet w kształcie serc. Kolczyki ze srebrnymi biglami, tym razem udało mi się uchwycić wybitą próbę 925, jupijajej, oraz wisior, dajmy na to, do noszenia na łańcuszku.

Do nabycia na allegro

Frywolitka celtycka - Heulyn

2012-01-26T13:34:00.004+01:00

Dzisiejsza frywolitka wykonana w stylu celtyckim. Naszyjnik, bransoletka i kolczyki od taki ciekawy komplecik powstał.

Skoro frywolitka celtycka to i imię celtyckie musi posiadać.
Heulyn — promień słońca, imię pochodzenia walijskiego.

Kolczyki mają srebrne bigle, niestety mój aparat w żaden mądry sposób nie chciał wyłonić wybitej próby 925 która się na nich znajduje.

Frywolitki Juwentynki

2012-01-25T11:32:00.006+01:00

Styczeń za pasem, a ja nic się nie chwalę. Czas to zmienić, dziś się pochwalę kolczykami.

Juwentynki

Dlaczego tak? A bo Juwentyn – imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od słowa oznaczającego "młody".

Juwentynki są stosunkowo młode. Rozpoczęły też trochę inny etap w mojej twórczości. Skupiłam się na zupełnie innych kordonkach. O wiele trudniej się nimi robi, ale efekt jak dla mnie jest jak dzień do nocy.

A jaka będzie wasza opinia? Nie mogę się doczekać.

Do nabycia na allegro

Chce mi się

2012-01-10T17:20:00.003+01:00

Postanowień noworocznych raczej nie robię bo nigdy nie udaje mi się ich tak do końca wykonać. Dlaczego teraz miało by być inaczej? Ano, będzie inaczej. Do tej pory często jak miałam się zabrać za robienie "czegoś tam" jakaś bestia w głowie mówiła mi: NIE CHCE MI SIĘ. Tym razem dla odmiany, jako mantrę powtarzam sobie: CHCE MI SIĘ i JUŻ!!! Jak na razie nie jest najgorzej, oby nie było gorzej. No więc wracając do tych postanowień noworocznych. Wymarzyłam sobie jedną rzecz. Otóż, obiecuję sobie, że najpóźniej do końca tego roku sobie ciebie kupię!!! i już.

8 styczeń

2012-01-08T12:58:00.002+01:00

Ktoś mi dziś powiedział:

starość to nie choroba tylko stan umysłu!

po głębszym przemyśleniu doszłam do wniosku, że dziś czuje się jak... jak dwudziestopięciolatka. To w kwestii umysłowej. Za to jeśli ktoś zapytał by się mnie o medyczny punkt widzenia (chociaż wiem, że ten zależny jest od punktu siedzenia) to powiedziała bym : dajcie mi tego drania co ukradł mi z życia 20 lat.
Nie pozostaje mi nic innego jak zajrzeć do wikipedii i znaleźć tam coś pocieszającego. Np do końca roku pozostało 358 dni - huk czasu, ileż to można zdziałać.
W tym samym dniu co ja przyszli na świat: Kornel Makuszyński, Elvis Presley, Alicja Bobrowska, Małgorzata Foremniak, R. Kelly. Sami zdolni, piękni, bogaci, kurcze, jak rozdawali w niebie przy narodzinach to i owo, to musiałam w niewłaściwej kolejce jego mać stać.

2012

2012-01-01T14:05:00.003+01:00

Czas rozpocząć nowy rok na blogu. Głowa nie boli, kaca brak, wspomnienia dobrej zabawy sylwestrowej - zapyliste. Nadzieja na lepsze jutro - optymistyczna.

Temari

2011-12-20T19:58:00.002+01:00

To chyba ostatnie temari... w tym roku ;) Teraz tylko dokończyć zlecenie frywolitkowe, polukrować pierniki i ... czekać na święta. Nie ma tak lekko, o nie. Przed świętami jeszcze kupa sprzątania bo mojemu kochanemu majstrowi zachciało się tapetować korytarz. Znów wszędzie towarzyszy zapach mokrej farby, wszystko jest sine. Michał co rusz coś majstrowi wynosi i gubi, majster się wścieka i ... wyładowuje na mamusi. Jeszcze mnie czeka bieganina po sklepach bo nie mam prezentu dla Miśka, może ktoś chciałby mnie wyręczyć?

Wieści konkursowe

2011-12-17T16:02:00.003+01:00

Bombeczka, którą pokazałam w poprzednim poście, startowała w konkursie jaki ogłosił kaliski CIT. Ku mojemu zaskoczeniu udało mi się zdobyć 1 miejsce. Niestety podczas imprezy dowiedziałam się o sobie jedną rzecz: ja i kamery to nie jest udany związek na przyszłość. Jak tylko wiedziałam, że mnie kręcą to słowa mądrego wypowiedzieć nie potrafiła, jąkałam się bardziej niż Czesław, czy Golec. Jak tylko gasła dioda w kamerze, buzia mi się nie zamykała. Nagłego oświecenia dostawałam. Chyba musieliby mnie kręcić z zaskoczenia żeby mieć jako taki materiał bo tak to nie wiem czy montażyście udało się coś sklecić. Dobrze, że szło to tylko w telewizji internetowej, nie każdy miał szanse obejrzeć.

Temari

2011-12-15T21:53:00.001+01:00

Kolejne temari, tym razem z motywem tematycznym, a co się stało z tą bombeczką opowiem jutro ;)

Karczochowa rodzinka

2011-12-14T20:52:00.001+01:00

Temari

2011-12-13T18:36:00.004+01:00

Temari "dwujajowe" czyli, jedna połówka nie równa się wzorem drugiej połówce.

Mikołajki i hołd dla Mareczka

2011-12-12T17:53:00.003+01:00

Wśród wielu karczochowatych bombek powstały też i takie Mikołaje.

Każdy głupi wie, że jeden Mikołaj nie jest w stanie obskoczyć wszystkie dzieci w jedną noc, więc powstało kilka klonów.

a wszystko to i wiele innych pojechało na niedzielny Kiermasz Bożonarodzeniowy. Było świetnie. Mikołaje opuszczały mój stragan jak ciepłe bułeczki z piekarni.
Zdjęcia poniżej wykonał przesympatyczny Mareczek. Ech, no, narcyzem chyba nie jestem, ale od paru godzin siedzę i ślinię monitor spoglądając na te fotki. Jak dla mnie są takie... naturalne. Takie na których nie trzeba retuszować defektów skąpej urody. Takie ... jakich ja nie umiem robić, a chciałabym!
Dziękuję Mareczku. Niech Ci Pan Bóg za to w dzieciach wynagrodzi ;)

Karczochy

2011-12-11T21:05:00.001+01:00

Mania dekorowania bombek ze styropianu i mnie dopadła. Co tu dużo mówić, wiele ich powstało, pokarzę parę.

Serca dwa, serduszka małe dwa...

2011-12-10T18:46:00.000+01:00

Aniołek frywolitkowy 3D

2011-12-09T17:14:00.002+01:00

Dziś prezentuję pracę frywolitkową. Aniołek od a do z według własnego projektu u wykonania. Frywolitkę wykonałam kordonkiem Stokrotka. Głowa wypełniona filcową kulką, obdziergana szydełkiem. Tułów wykonany techniką kumihimo z plecionymi koralikami. Włosy to spruta wstążka, wcześniej zakręcona w papiloty.

Kolejne temari

2011-12-06T21:14:00.003+01:00

Temari potrafi być wciągające.... co ja bredzę, chyba każda robótka jest wciągająca, a jeśli nie jest to pewnie dlatego, że nie robimy jej z sercem.
Opanowując nowe umiejętności chyba nie potrafiłabym zatrzymać się tylko na jednym wykonanym przedmiocie w danej technice. Podczas wykonywania jednej już myślę jak zrobiłabym kolejną, a każda kolejna okazuje się być wykonana lepiej od poprzedniej pod względem technicznym choć nadal daleko od ideału.
Nie na darmo mądrzy wymyślili powiedzenia typu: "daj kurze grzędę, a ja wyżej siędę" lub "łyżeczką, nie łyżką" ... w tym sęk, że ja bardzo lubię łyżki :)
Moja "łyżkowa" kolekcja zaczyna się powiększać, oto kolejna kula temari.

wzór na kuli powtarza się 4 razy

haft matematyczny, wzór "choinka"

2011-12-05T17:24:00.003+01:00

Tak sobie pomyślałam, że skoro termin nadsyłania prac w konkursie na kartkę już minął to może udostępnię mój wzorek na choineczkę haftem matematycznym. Inspiracją do wykonania był dla mnie pewien rysunek znaleziony w necie i choc tam wszystkich zawijasów i wygibasów było więcej to jednak udało mi się to przerobić na haft matematyczny. Na schemacie zaznaczyłam też dla ułatwienia jak poprowadzić nitki (to te czerwone kreseczki). Wyszywając cokolwiek takim haftem staram się aby od pierwszego wkłucia do kolejnego odliczyć parzystą liczbę dziurek, wtedy człowiekowi łatwiej jest się odnaleźć z lewej strony haftu. Dziurki przeznaczone na gwiazdki też specjalnie zaznaczyłam aby się nie myliło. Powodzenia i miłego wyszywania.

Kurs łopatologii

2011-11-27T14:27:00.007+01:00

Moja kochana mama twierdziła kiedyś, że nie lubi uczyć swoich córek jak coś zrobić. Chodziło to głównie o prace w gospodarstwie domowym. Nie miała zanadto cierpliwości na żmudne tłumaczenie co i jak. Zachowanie to się w późniejszym czasie na niej zemściło gdyż wszystko musiała robić sama. Kiedyś wpadła dla odmiany na szatański plan, a było to zaraz po kupnie nowej pralki do prania typu automat. Automat to nie Frania, trochę komplikacji posiada. Mama pomyślała sobie wtedy, że jak celowo nie nauczy się obsługi tego sprzętu to prać będą musiały córki. Córki kumate, szybko sprzęt opanowały i ów czynności piorące z musu i czasem chęci wykonywały. Niestety los przewrotny jest i znów mamie psikusa zrobił. Córki z gniazda wyfrunęły, a nieszczęsny automat i góra prania pozostała. Podczas jednej z moich wizyt u mamy szybko jej obsługę łopatologicznie wytłumaczyłam i ku mojemu zaskoczeniu mama szybko wszystko skumała. Wniosek, na naukę nigdy nie jest za późno... albo, całkiem dobrze umiem tłumaczyć jeśli chodzi o łopatologię.
Od paru dni chodzi mi po głowie pewien pomysł, bo słyszę dosyć często od ludzi jaka to zdolna jestem, ile umiem, choć ja sama za aż taką zdolną się nie czuję, może po prostu jestem zbyt wymagająca jeśli chodzi o własną osobę. Pomysł polega na tym aby przekazać trochę tej mojej wiedzy innym, ci co jeszcze nie umieją, a chcieli by.
Chciałabym dać też trochę siebie innym.
Zanim wezmę na warsztat obcych ludzi postanowiłam popracować z tymi których mam pod ręką, a nie są to wbrew pozorom łatwi ludzie. Ludź pierwszy to mój syn Maciek, ludź drugi to córka Ola. Lat 12 i 10. Dzieciaki zdolne, ale zmanipulowane przez komputer. Kumate, ale pędziwiatry owsikami nafaszerowane co to za wiele w jednym miejscu nie posiedzą. Ola szczególnie gdy napotyka pierwszą trudność zaraz się poddaje i szuka naiwnego co problem za nią rozwiąże. Zrobi oczyska niczym słynna scena kota ze Shreka 2, walnie "mama zrób" i mama robi. Nie ma tak, od dziś "mama nie robi" od dziś "dziecko, próbuj sama"
Dziś mama znalazła w sieci konkurs na "kartkę świąteczną". Posadziła mama dziecię jedno przy jednym kolanie, drugie przy drugim (choć dzieci znajdowały się w dwóch różnych pokojach, ale spoko dałam rade, nogi mam długie) i tłumaczę, powoli by zrozumiałe było, a w sercu cholera mnie bierze jak tą robotę widzę, bo ja bym to już 100 razy zrobiła, ale co tam, cierpliwie czekam, pokazuje, poprawiam błędy. Uff, koniec, pięknie dzieci zrobiły i co najważniejsze zrozumiały.
Przy okazji fot kilka kliknęłam.
Ola przy pracy

i gotowa kartka świąteczna Olki - haft matematyczny

Maciek przy pracy

gotowa praca Maćka - quilling

Skoro udało mi się okiełznać twórczo moje dzieci, to myślę, że z obcymi dałabym sobie też radę, w każdym bądź razie zapisy na łopatologię otwarte: :)

Pędziwiatr ze mnie straszny i nie mam się co dzieciom dziwić, że same na miejscach niewiele posiedzą. Wybrałam się z synem w tym tygodniu na zakupy, po drodze zgarnęliśmy znajomą do towarzystwa. Znajoma choć wiosen ma już kilkadziesiąt to wyglądem maratończyka przypomina. Pół drogi w duchu sobie przeklinałam że akurat takie buty miałam kaprys założyć. Szpileczki to nie jest mądry pomysł na długie wędrówki. Czas na zakupy miałam ograniczony, więc przeklinań nie było końca na temat: ile to bym szybciej doszła tam czy siam w innych butach. Za to znajoma pod rękę mnie co rusz łapała co bym zdeko wolniej szła bo nie nadążała, a w myślach kombinowała co tu zrobić żeby mnie przystopować trochę. Co sobie Maciek myślał wolę ja nie myśleć, choć wiem, że do mojego galopu jest przyzwyczajony.
W każdym bądź razie wędrówkę moją postanowiłam troszkę uwiecznić ołówkiem. Marzę o tym aby kiedyś wrócić do rysowania, a bez treningu to nie będzie realne.

Temari

2011-11-26T17:11:00.003+01:00

Temari miałam zamiar pochwalić się w grudniu, ale w sumie, to już tuż tuż, to co mi szkodzi zabłysnąć już teraz. Od razu się przyznam że środkowy pas ze wzorkiem to czysta improwizacja i dlatego nie jest taki idealny, ale co mi tam, Za mistrza w tej dziedzinie się nie uznaję ;).

Beatrycze

2011-11-25T19:24:00.001+01:00

Beatrycze — imię żeńskie pochodzenia włoskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "przynosząca szczęście".

Regina

2011-11-21T17:52:00.001+01:00

Naszyjnik wykonany babkowym sznureczkiem, troszkę szydełkowej makramy i kilka koralikowych gadżetów.

Regina — imię żeńskie pochodzące od łacińskiego słowa regina - królowa. Imię to nawiązuje do miana Regina Coeli, którym określa się Matkę Boską Królową Niebios. W Polsce zanotowano je już w 1386 roku.

Maksencja

2011-11-20T16:02:00.003+01:00

Maksencja — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, pochodzące od łacińskiego imienia Maxentius, które wywodzi się od słowa maximus "największy, najwspanialszy". Patronką tego imienia jest św. Maksencja z Beauvais, Szkotka z pochodzenia.

Taki mały miks frywolitki z makrama szydełkową i kamyczkami.

W tym roku zaraziłam dzieciaki ochotą na zbieranie grzybów. Niewiarygodne, mamy 20 listopada, a one przynoszą mi taki łup.

Arielka

2011-11-18T18:26:00.003+01:00

Z racji braku poszukiwanego ognia, naszła mnie refleksja, że musiałam się zrobić nudna. Dlatego zmobilizowałam się troszkę (ale tylko troszkę), odkopałam zapomniany już aparat i cyknęłam kilka fotek dobrodziejstwa jakie stworzyłam. Coby hurtem nie pokazywać, jak to mam w zwyczaju, rozbije otrzymany materiał na kilka postów.

Wreszcie udało mi się zrealizować mój filcowy plan. Zabierałam się do czesanki kilkanaście razy... niestety tylko w myślach. Aż pewnego wieczoru, myśli straciły swą ulotność i stały się ciałem stałym. Swoją droga muszę wspomnieć, że filc to jest taka moja pięta Achillesowa. Cuda bym z niego zrobiła, gdyby nie specyficzne dźwięki jakie wydaje podczas obróbki. Nienawidzę różnego rodzaju zgrzytów, szelestów i innych trudno do nazwania dźwięków. Aż wykręca mnie wtedy w uszach na drugą stronę. Brrrrr

Nie byłabym też sobą gdybym nie nadała jakiegoś fikuśnego imienia. Dziś będzie to Arielka

Ariel (hebr. אֲרִיאֵל) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskich słów oznaczających "lew Boga". W Starym Testamencie używane było jako alternatywna nazwa miasta Jerozolima. Żeńska forma to Ariela.

Ogień poszukiwany

2011-11-11T11:17:00.003+01:00

No proszę, to już listopad, a u mnie jeszcze ani jednego wpisu w tym miesiącu. Na co dzień tworzę, ale "tfórca" ze mnie żaden bo większość prac nie doczekało się idealnego zakończenia. Brakuje im tak zwanej wisienki na torcie. Owa wisienka będzie, ale jeszcze nie teraz.
Między jedną twórczością, a drugą dopada mnie jeszcze kilka fochów, zwłaszcza wtedy gdy siadam przed komputerem i czuję lekki niesmak, niezadowolenie z powodu nie znalezienia interesującego punktu zaczepienia. Przeglądam różne informacje i stwierdzam: nuda, nuda i jeszcze raz nuda, brakuje mi czegoś takiego... z biglem! Skrzynka mailowa też nie napawa mnie optymizmem gdyż od kilkunastu dni jedynie co na nią przychodzi to spam, brrrr o zgrozo. Może znalazłaby się jakaś rozrywkowa duszyczka, która do mnie napisze?
Brakuje mi ognia w życiu.

Z Życia Pleszewa

2011-10-28T22:22:00.002+02:00

Z racji tego, że chwilowo jeszcze nie mogę pokazać na blogu tego co już wkrótce myślę, że będę mogła zaprezentować, a właściwie będzie mi wolno, postanowiłam wrzucić tu sobie ot tak na pamiątkę wycinki z gazety Życie Pleszewa.

Chrzest żubrów

2011-10-20T21:43:00.005+02:00

Dziś odbył się "chrzest" żubrów. Oto tabliczki z imionami, płcią i miejscem narodzin.

Imprezę rozpoczęła dyrekcja

Każdy laureat konkursu władał samodzielnie tabliczkę swojego żubra.

Jeszcze tylko wręczenie drobnych, ale bardzo ciekawych nagród... i można iść do żubrów.

Zostaliśmy wpuszczeni tam gdzie normalni turyści dostępu nie mają czyli do miejsca gdzie żubry są karmione. Te na dźwięk, że jest coś wrzucane do koryta, śmiało ruszyły z kopyta.

A to moja chrześniaczka Pociemna. Mizerota mała jak na razie.

Mała bo mała, ale do koryta dopchać się umiała bez problemu.

Tu Adaśko ma za zadanie karmić żubry suszonymi dębowymi gałązkami.

W dalszej części udaliśmy się na zwiedzanie. Misiek o mały włos nie rozegnał całej imprezy gdy w jednej gablocie ujrzał coś co umiał nazwać. Ciu ciu i ciu ciu, aż pani przewodniczka musiała na chwilę przerwać bo nie była słyszalna.

ja, czy nie ja?!

2011-10-14T20:31:00.002+02:00

Marudziłam, marudziłam i wymarudziłam. Wreszcie moja artystka machnęła mi karykaturę. Dzięki Ania.

Pociemna

2011-10-13T21:51:00.007+02:00

W tym roku w Pokazowej Zagrodzie Zwierząt w Gołuchowie przyszły na świat 4 małe żubry. Ośrodek Kultury Leśnej ogłosił konkurs na imiona dla tych cielaczków. Warunek jaki trzeba było spełnić to 2 litery od których musiały się one zaczynać, a mianowicie PO... szczególnie mile widziane były imiona, które nie figurują jeszcze w krajowym rejestrze. Postanowiłam wziąć udział. Wysłałam 4 propozycje. Ku mojemu zaskoczeniu dziś odebrałam maila oznajmiającego iż zostałam jedną z 4 laureatek. Konkurencja była spora. Zważywszy, że swoje typy zgłosiło w sumie 304 osoby spośród których zostałam zauważona.
No cóż, dla mnie to szczęście. W realu nie dane mi było być matką chrzestną żadnego dziecięcia, zatem niech i będę chrzestną dla żubrzycy :)
Mój typ (jeden z czterech jakie wysłałam) był "Pociemna". Pomysł pochodzi od rzeki Ciemna, która przepływa przez Gołuchów.
Już nie mogę się doczekać imprezy nadania imion. Mam nadzieje, że pogoda dopisze i będzie można zrobić sporo fajnych zdjęć. Nie wspomnę już o tym, że i żubrówka lepiej wtedy smakuje ;)

Lepiej nie pytać jeśli naprawdę nie chce się usłyszeć odpowiedzi

2011-10-10T19:54:00.004+02:00

Pacjent, który właśnie usłyszał wyrok od swego lekarza, tak jakby nie dowierzając temu co właśnie usłyszał, prosi o informacje na temat ilości dni jakie mu zostały. Lekarz próbuję wymigać się od odpowiedzi. Chory wmawia mu i sobie, że wszystko zniesie. Doktor ustępuje, wygłasza liczbę. Może dużą, może małą. Każda jest niewystarczająca. Pacjent popada w depresję.

Ja jak ten pacjent, zadawałam komuś serię pytań na temat liczb. Nie dużych, nie małych. A mimo wszystko straciłam chęć i wiarę w to co robię. Było siedzieć cicho i nie wybiegać przed szereg. To pewnie przez ten deszcz. Leje, wieje, jest zimno i... ogólnie do zadu.

Znów o remoncie

2011-10-08T20:07:00.006+02:00

Między jedną, a drugą Jackową pracą postępują trochę prace remontowe
Kuchenna część szafy doczekała się wreszcie suwanych drzwi, Michał już nie przewraca mi talerzy i wszystkiego co się w szafie znajdowało.

U Oli w pokoju też już są drzwi, brakuje jedynie dwóch szuflad w środku i można się wprowadzać do szafy.

Na podłodze został wylany beton, funkiel nówka nie śmigany. Było to konieczne w celu wyrównania poziomu.

W sumie już niewiele zostało do zrobienia, tapeta na ścianę, panele na podłogę i już.
I to wszystko Jackowymi rączkami. Zdolny ten mój Jacuś, co nie?!

Rudnicka

2011-10-07T20:23:00.005+02:00

Wczorajszego dnia nie zapomnę chyba nigdy. Pomyślałam sobie, że pójdę na to spotkanie z Rudnicką, usiądę sobie gdzieś niepozornie w kącie niczym szara mysz i będę słuchać. Hmm, czego też mogę się nasłuchać, przecież jej blog mam w małym paluszku, wszystko już "chyba" wiem. Na wszelki wypadek przygotowałam sobie w głowie jakieś urozmaicone pytania na wypadek gdyby pozostali słuchacze zapomnieli języka w buzi lub nie umieli zapytać się nic innego jak np: z kąt czerpie pani pomysły. Podjeżdżam na parking, stoi autko którego rejestracja wskazywała, że gwiazda już jest. Autko błyszczy nienagannie lakierem, ani grama kurzu, nie ma na czym pozostawić napisu "brudas". Myślę sobie, no to, to jest ta jej "chmurka", chmurka?? jaka chmurka, sądząc po kolorze chmura gradowa! ale co tam, lecę do biblioteki no bo w końcu ile można się ślinić na widok cudzego samochodu. Niestety byłam zmuszona zabrać ze sobą Michasia. Zaopatrzyłam się w różne gadżety żeby się dziecko zajęło i nie przeszkadzało, niestety, na krótko starczyło. Moja pedantyczna dbałość o punktualność, a właściwie przybywanie na miejsce minimum 20 minut przed czasem, znów dała się we znaki, no i czekam, czekam, ludzie powoli się schodzą. Jak dla mnie za wolno, telefon w łapkę i zaczynam poganiać tego i tamtego, no gdzie jesteś i czemu cię jeszcze nie ma. W końcu przyszli, choć spodziewałam się na większą frekwencję. Trochę szumu i nagle widzę. IDZIE. No to zaczynam wdrażać w życie plan szarej myszy w końcu miałam tylko słuchać. Spuszczam głowę, nastawiam uszy niczym afrykański słoń:
- Dzień dobry, nazywam się Olga Rudnicka. - tu następuje mały przerywnik i gwiazda pyta która to p. Kamila. Ożesz w mordę. Chyba zacznę z wrażenia zęby z podłogi zbierać. Nawet nie wiem kiedy podniosłam rękę do góry niczym uczennica pierwszej klasy. Nasze oczy nawiązały kontakt, mało tego, widzę, że Olga idzie w moim kierunku, kurde, uciekać czy co? eee, dobra, też do niej doskoczę, co mi tam, raz się żyje, drugiej okazji pewnie nie będzie. Kurde, no takie emocje, że trudno cokolwiek opisać. Dalsza część przypuszczam nie odbiegała od normy. Miałam plan, że narobię kupę zdjęć, no ale się nie dało, nie żeby gwiazda była niefotogeniczna, wręcz przeciwnie, po prostu ja byłam w takiej euforii, że nie potrafiłam robić zdjęć, wszystko leciało mi z rąk, nawet sam aparat raz wylądował na podłodze, do tego jeszcze synek też próbował zwracać na siebie sporo uwagi. Aż momentami czułam się naprawdę skrępowana. Olga podpisała mi wszystkie moje, a właściwie wszystkie swoje książki. Spotkanie nie skończyło się na występie tylko w bibliotece, ale co było potem, to już zachowam w słodkiej tajemnicy, a co, wolno mi :D

Rudnicka w Gołuchowie - zapraszam

2011-10-03T19:44:00.003+02:00

Rany Julek, to się będzie działo
06.10.2011 Biblioteka Publiczna Gminy Gołuchów
godzina 16:00
gościć będzie ciałem i duchem, nie kto inny jak:
OLGA RUDNICKA

ja tam będę choćby nie wiem jakie gromy i pierony z nieba szły. Was też zapraszam.

Tort imieninowy

2011-09-18T10:57:00.003+02:00

Goście już poszli, talerze pozmywane, kac wyleczony. Wreszcie mam czas zasiąść do kompa. Korzystając z chwili ciszy pomyślałam, że pochwale się tortem jaki zrobiłam sama sobie. Nie zostało już z niego ani okruszka, wniosek, musiał być dobry. Ta zadziwiająca dekoracja to masa cukrowa. Pierwszy raz się nią bawiłam i jak to mówią pierwsze koty za płoty, nie najgorzej wyszło, następnym razem będę mądrzejsza. W każdym bądź razie gościom bardzo się podobało ciacho, a co najważniejsze smakowało. Co niektórzy myśleli że dekoracja jest z materiału :)

Książki na wymianę

2011-09-08T20:28:00.004+02:00

Jakiś czas temu robiłam remanent w mojej biblioteczce. Kilka książek z powodu zmiany upodobań jakoś przestały mi być potrzebne i pomyślałam, że może jest ktoś kto chciałby się na coś zamienić. Oto kilka pozycji:

Książki w formacie A4, "Zasłony i rolety" oprawa twarda, "Wystrój okna w 2 godziny" oprawa miękka. Stan idealny.

"Elementarz ogrodnika" oprawa twarda
"Koniec i początek" romansidło do poczytania w ogrodzie, oprawa miękka
stan idealny

Te trzy pozycje w miękkiej oprawie. Stan idealny

Kuchnia włoska i grecka oprawy twarde
Kuchnia mikrofalowa oprawa miękka
stan idealny

Zainteresowani, proszę pisać kawa80@gg.pl

Natura ukazała swoją potęgę.

2011-09-07T14:25:00.004+02:00

Natura ukazała swoją potęgę. Brak mi słów na to wszystko co dookoła widzę. Nawałnica, gradobicie, latarnie, słupy wysokiego i niskiego napięcia, drzewa połamane jak zapałki. Z kilku domów zabrało dachy, co szczęśliwsi swoje straty obliczają w brakach kilku płyt eternitu w dachach budynków gospodarczych. O zniszczeniach na polach ani nie wspomnę, wszystkie rośliny wyglądają jak po akupunkturze. Brak prądu przez 2 doby. Ale żyjemy. Mamy co jeść, pić, mamy w co się ubrać. Mamy jeszcze dach nad głową.

Foto
Foto
Foto
Foto

Przez te 15 minut nie było mi do śmiechu. Woda lała się przez zamknięte okna do domu. Grad walił w szyby które o dziwo dały radę i nie popękały. Woda lała się nawet kominem od wentylacji w łazience. Chciałbyś ratować ale nie widzisz co i jak po ciemku. Dzieci przerażone, ale w miarę zachowały zimną krew, ale kiedy wyważyło drzwi balkonowe to nawet mnie strach obleciał.
Zawsze sobie myślę, że co komu pisane, to go nie ominie. Do tej pory udawało nam się że wszystkie te żywiołowe katastrofy przechodziły gdzieś bokiem. Tym razem i nam się dostało. Skoro już musiało, dziękuję że jest tak jak jest, bo przecież mogło być gorzej.

Opowieść o plemniku.

2011-09-03T23:04:00.005+02:00

Czasem sobie myślę, że ktoś tam na górze nade mną czuwa. Daje mi coś z nienacka (sory babole nie wiem jak to poprawnie się pisze) a za moment ten ktoś ma niezły ubaw z moich dalszych poczynań. Już wyjaśniam o co biega, jeśli macie w obecnej chwili brudny monitor to go nie czyście bo zaraz go i tak zachlapiecie tak jak i ja gdy tylko sobie przypomnę co zrobiłam.
Zaczęło się jak zwykle niewinnie. Miałam udać się do pewniej solenizantki na imieniny, jednak lenia dostałam i kompletnie nie chciało mi się szlachetnych czterech liter z miejsca ruszyć. Los sprawił, że w kuchni zrobiła się mała awaria. Nad awarią zapewne czuwał ów ktoś do góry. W planie na przyszłość, kiedy to już uporamy się z remontem w pokoiku chciałam po przestawiać to i owo w kuchni, niestety przestawki te łączyły się z dalszymi finansowymi kosztami. Na co mój szanowny majster-małżonek nosem kręcił, że nie teraz, że za drogo itp itd. Awarią był kran i woda która się z niego wydostawała i płynęła sobie cichaczem pod boazerią. U nas nic widać nie było, za to piętro niżej z sufitu kapało.
Skoro awaria to i odstawianie wszystkiego, jak już odstawianie to prawdopodobnie i kucie muru, jak poważniejsze roboty to oczywiście z maluchami trzeba było emigrować z domu żeby szanownemu majstrowi nie przeszkadzały i narzędzi nie zabierały. Szanowny majster stwierdził że skoro już trzeba kuć to i te nowe przyłącza od razu zrobi i tu czuwającemu na górze za to dziękuję (majstrowi przy okazji też)
Chcąc nie chcąc trzeba było się na te imieniny wybrać. Po drodze musieliśmy wstąpić po kwiatki, bo jak tu do kobiety bez kwiatów iść. Pozostawiłam dzieciaki z najstarszym synem pod sklepem bo tam gdzie i kwiatki tam i niestety zabawki były gdybym weszła z maludami nie obyłoby się bez zakupu czegokolwiek. No to galopem wskoczyłam do sklepu po lewej stronie zamówić kwiatka, ale nie była bym sobą gdybym jakiegoś numeru solenizantce pół żartem pół serio nie wykroiła. Z samymi kwiatami łyso iść, a ów pani wszystko ma, więc trafić w gust ciężko, ale było coś co spełniało kryteria. Przypomniało mi się że chyba widziałam takie coś w sklepie na przeciwko. No to galopuję tam i co widzę?? Niestety, do kasy mega kolejka. Rozglądam się po półkach i upragnionego gadżetu nie widzę, no więc działając impulsywnie przeciskam się do kasy i walę z grubej rury do ekspedientki:
- Czy to u pani widziałam plemnika z alkoholem?
- Słuchaaaaaaaaaaaam????????????? - Szanowna pani wybałuszyła gały i z miną jakby chciała sobie przypomnieć czy oby tego dnia na pewno założyła majtki lub czy czasem nie rypnęła się z kalendarzykiem małżeńskim, lub też czy już biec po test ciążowy, zmieszana czekała na moją odpowiedź. No to tłumaczę gestykulując przy tym rękoma
- No taki plemnik, fiolka w kształcie plemnika z zakręconym ogonkiem, z alkoholem w środku !!!!
- Nieeee! Pierwsze coś takiego słyszę. - a dookoła słychać już rechot pozostałych klientów. No fakt, to jednak nie tu widziałam plemnika.
- a to dziękuję, to chyba jednak było w innym sklepie - i teraz nawet już wiem w którym. Czy byłam czerwona? Pewnie tak, ale było gorąco, a mnie się śpieszyło. Za to jak teraz sobie przypomnę to zdarzenie to sama z siebie śmiejąc się doprowadzam się do łez i zachlapanego monitora. Szanowny na górze też pewnie się kula ze śmiechu

Nawiązując do komentarzy z poprzedniego postu

2011-08-29T16:52:00.001+02:00

Czasem zdarza mi się siadać do kompa bez okularów bo za daleko mam (jakieś 8 kroków) żeby je poszukać gdzie tym razem je odłożyłam. Wtedy właśnie zauważyłam że robię więcej błędów niż w okularach. Co jest dziwne bo przecież piszę na klawiaturze oburącz bez potrzeby patrzenia na literki, na monitor też nie musiałabym patrzeć, mogłabym to robić z zamkniętymi oczami, a jednak pisząc w okularach robię mniej błędów.
Na Anonimowego nie ma co się aż tak burzyć, wierzę że miał dobre intencje :) Nie przeszkadza mi uczyć się na błędach.
Będąc w podstawówce miałam manie pisania słowa także przez rz lub g zamiast k (takrze, tagrze) Jakoś często używałam tego słowa w wypracowaniach i notoryczne robiłam w nim błąd co doprowadzało moją polonistkę do białej gorączki. Raz nie wytrzymała i kazała mi przepisać słowo TAKŻE 100 razy. Po dziesiątym już pamiętałam jak się pisze to słowo... i o dziwo nadal pamiętam.

Bolerko

2011-08-28T20:16:00.003+02:00

Nie chce mi się dzisiaj gadać, może Wy mi coś fajnego powiecie?!

a na marginesie pokażę bolerko wykonane przeze mnie na drutach

życzliwa dusza mile widziana

2011-08-27T23:26:00.002+02:00

Remoncik idzie pełną parą. Okno wykute, zamontowane. Drzwi wprawione. Mogę brać się za jako takie sprzątanie. Coś mi się widzi że czeka mnie pracowita niedziela. Może znajdzie się jakaś życzliwa dusza co by zrobiła to za mnie?? Nie? no cóż, tak myślałam !

Spać mi się chce

2011-08-27T00:26:00.000+02:00

Nowe obiadowe menu

2011-08-24T21:13:00.005+02:00

- Adasiuuuu
- Nie ma mnie!!!
- A gdzie Cię nie ma??
- yyyyy, w łazience!

Wczoraj mój kochany majster zamontował górną część szafy i jedną część zakrył już płytą karton gips.

Dziś zmieniło mi się menu obiadowe. Już nie ma trocin, za to jest większy koszmar czyli gruz, tynk, kurz i cement. Smaczne? Niestety nie dla mnie.
Praca wre. Szafa została zakryta płytą również z drugiej strony i teraz już kuchnia oddzielona jest na dobre od pokoju.

Wykuty już jest otwór na nowe drzwi oraz obalona ściana. Niestety ku mojemu nie zadowoleniu w ścianie nie znalazłam ani żadnego "komunistycznego" skarbu, ani trupa.
Czeka nas jeszcze trochę kucia przy oknie, ale to już nie dziś. Dziś padam ze zmęczenia, ręce wydłużyły mi się chyba już do podłogi. Wszędzie pełno kurzu, ale dziś już niech nikt nie marzy że będę cokolwiek sprzątać, a tego co przywiózł odkurzacz, a nie zostawił rury niech drzwi ścisną!!!

Basiowy

2011-08-21T21:09:00.003+02:00

Ten naszyjnik powstał już dość dawno. Tak jakoś wyszło, że zaraz po jego wydzierganiu został przekazany w dobre ręce i zdjęcia wtedy nie zrobiłam, z lenistwa pewnie jak to u mnie bywa. Za to dziś nie popuściłam, przydusiłam właścicielkę do barierki i powiedziałam: leci ptaszek! No i mam fotkę. Wreszcie mam jakieś zdjęcie na żywej modelce.

Naszyjnik wykonany z kordonka na drutach.

Znów remontuję

2011-08-19T21:48:00.007+02:00

Znów remontuję dom, a dokładnie robimy coś czego jeszcze nie ma, ale ma być. Dokładnie to chodzi o pokój dla Oli. Tego pomieszczenia jeszcze nie ma, postanowiłam ująć trochę powierzchni z kuchni i dodać ją do skrytki. Z nowo powstałego pomieszczenia ma być pokoik. Mały bo mały, 2 metry na 3, ale dla nastolatki więcej nie potrzeba... chyba. Właśnie powstaje szafa która ma oddzielać te pomieszczenia.

Kiedyś, kiedy to jeszcze byłam smarkata, marzyło mi się aby mieć za męża stolarza. Cóż, wyszłam za rolnika, elektronika - hobbystę. Ów rolnik jednak okazał się być takim samym grzebkiem i samoukiem jak ja. Ostatnimi czasy łyknął trochę wiedzy stolarskiej (ukłony dla Zbyszka) i co widzę? Marzenia się spełniają, mam męża z umiejętnością stolarską ;) To już nie pierwsza taka Jackowa szafa i każda kolejna powstaje szybciej od poprzedniej.

Choćby nie wiem jakie dziecku najwspanialsze zabawki kupił i tak najlepsze będą narzędzia tatusia! i choćby nie wiem jak dokładnie pilnował i nie spuszczał dziecka z oka to i tak piernik mały ucieknie bo tam gdzie mu nie karzą akurat się coś ciekawego dzieje.

a ja? ech no, znów mam bajzel w domu i biegam w kółko ze zmiotką i zmiatam trociny, odnajduje zaginione narzędzia, podaję ołówek, gotuję obiad ... z trocinami i dzielnie to wszystko znoszę :)

Alladynki

2011-08-08T21:16:00.002+02:00

Alladynki to historia jakich wiele u mnie. Zaczyna się to przeważnie tak: siedzę na necie, wertuje różne strony, co ciekawsze podsyłam linki znajomym, gadam od rzeczy przez gg, nagle ni z gruszki ni z pietruszki trafiam na jakąś perełkę. W mig rozpracowuję jakby ją trzeba wykonać, to nic, że akurat w tym dniu miałam mega lenia, to nic, że mam zaczętych 150 innych robótek, nagle okazuje się, że przypadkiem mam z czego tą perełkę wykonać i ani kawa nie zdąży mi ostygnąć, dzieło już jest. Tak było i tym razem, nawet nie podejrzewałabym siebie, że kiedyś będę coś takiego mieć. Spodnie Alladynki. Prostota wykonania aż bawi do łez. Spodnie powstały szybciej niż jedna Baśka potrafiłaby kawę wypić czy papierosa wypalić. Niestety zdjęcia prezentuje koszmarne z powodu awarii aparatu i niestety trzeba było skorzystać z komórki która zdjęciami w pomieszczeniach nie zachwyca

Zwierzęcych zwyczajów ciąg dalszy

2011-08-07T19:03:00.005+02:00

Rozbawiona komentarzami z poprzedniego postu postanowiłam tu szerzej się wypowiedzieć. Godne podziwu są zwierzęce zwyczaje. Nie do końca jestem pewna czy to nauczone przez ludzi czy też jest to zwierzęca intuicja że "pański zwierz" wie gdzie i komu swoje łajno pozostawić. Pamiętam jak z czasów dzieciństwa obowiązkiem moim było co rano zagnać krowy na pastwisko i po południu z powrotem do domu znów sprowadzić. Mieliśmy wtedy w jednym miejscu bardzo "estetycznych" sąsiadów. W domu ich panował iście nie naganny porządek, cud, miód i orzeszki. Błysk sterylny jak z reklamy Ajaxa, Cifa lub innego detergentu. Schludność panowała nie tylko w domu ale i na całej posesji. Gospodyni każdego dnia a nawet i 2 razy na dzień zamiatała brzozową miotłą chodnik i fragment drogi przed domem. Niestety ta droga nigdy błysku zaznać nie mogła gdyż rankiem moje krasule po wyjściu z obory zaraz zew natury poczuły i salwą z odbytu strzelały na tej pięknie zamiecionej drodze. Pod wieczór historia się powtarzała gdy krowy z łąki wracały. Zadziwiające było to że przez całe półtora kilometra jakie przemierzały z łąki srać im się nie chciało, a jak tylko pięknie zamiecioną drogę sąsiadki ujrzały nabryzgały na całej szerokości drogi. Na tym etapie wędrówki zawsze trzymałam się jakieś 10 metrów za krowami żeby przypadkiem śmierdzącym rykoszetem nie dostać. Sąsiadka za bardzo pobożną kobietę się miała, ale zawsze po spacerze moich krów o pobożności zapominała i wiązanki niecenzuralne rzucała pod moim adresem kierowała. A czy to moja wina? Przecież zakneblować zadków im nie mogłam. Poza tym sąsiedzi ci nie byli często fer. Każdy kto ich znał wolał raczej szerokim łukiem omijać aby przypadkiem czegoś nie powiedzieć co mogłoby być później w niewłaściwy sposób wykorzystane. Krowa choć mowy ludzkiej nie znała jakby instynktownie wiedziała komu się za krzywdę odwdzięczyć.

co do gołębi to przypomniały mi się reklamy red bulla

Po żniwach

2011-08-04T22:50:00.003+02:00

No to skończyłam żniwa. Zboże zebrane, słoma zwieziona. Jak ja nie cierpię zwożenia słomy. Nie ma tego dużo, ale i tak tego nie lubię. Wszystko drapie, z nieba płynie żar, po plecach brudny pot, a do nosa wpełza duszący kurz. Ja i moje zatoki nie cierpimy tego kurzu. Przez ten kurz i skwar przeklinam zawsze tą robotę i się zastanawiam po jaką cholerę ja się tak morduje. Jedno jedyne zajęcie którego nienawidzę spośród wszystkich rolniczych prac jakie przychodzi mi wykonywać. Żniwa potrafią uroczo wyglądać na różnych obrazkach i zdjęciach, w praktyce... nie lubię ich i już.

Można by rzec że mam teraz wakacje, poważniejszych robót chwilowo nie ma. Mogłabym się wylegiwać jak ten kot ino jak każde wakacje... sponsora brak.

Jakieś 3 tygodnie temu przyplątał się u nas jeden gołąb. Ptak pewnie ma pana gdyż nosi obrączkę. Na początku wszyscy domownicy spoglądali co rusz na dach stodoły czy jeszcze jest czy już odleciał. Pięknie ubarwiony, białe skrzydła i ogon, zielono granatowa wpadająca w fiolet głowa. Dzieciaki co rusz podsypywały mu ziaren żeby tylko został. Gołąb już się chyba nauczył do nas, każdego ranka kroczy za każdym kto tylko pokarze się na podwórku. Teraz kiedy w stodole znajduje się tyle ton pszenicy pewnie już nie odleci, toż to szwedzki stół dla niego. Kombinuje żeby sprowadzić mu towarzystwo. Może się uda.

Boski porządek

2011-07-24T18:54:00.002+02:00

Sławomir Kańkowski
"Boski porządek"

Żniwa, pracaw polu, zaprawy na zimę, odpusty i dożynki. Tradycja.
Przyjaźń, zawiść - uczucia zawsze i wszędzie takie same.
Poddane prawom natury życie na wsi ma swój stały i niezmienny rytm. Boski porządek to wpisana w wiejski, sielankowy obraz krytyka naszych ludzkich przywar, to zaduma nad przemijaniem i ponadczasowymi wartościami.

Do Stacha w zasadzie nic nie mieli, poza tym, że wkurzali się strasznie na jego widok. To też pewnego ciepłego wieczoru postanowili, że zrobią mu kawał. Plan był prosty. Stachu co wieczór przesiadywał u pewnej pulchnej mężatki, a wracając do domu, przejeżdżał przez całą wieś. Uknuty plan przewidywał zatem, że amanta należy wzorcowo i porządnie wystraszyć.

Umówili się na wpół do jedenastej przy starej wierzbie.
- No i co, masz te gały? - niecierpliwił się przyszły duchowny, śmiejąc się do rozpuku.
- No pewnie. A ty masz prześcieradło?
- Jasna sprawa, że mam. Dobra, przymierzmy ten sprzęt.
To mówiąc, włożył połówki piłeczki pingpongowej w oczodoły i przywdział prześcieradło. Jachu z wrażenia aż oniemiał.
- Kurde, ale jaja.

(...) Naraz usłyszeli odgłosy rozklekotanego roweru. (...) Jachu pospiesznie przywdział prześcieradło i włożył pingpongowe oczy. Gdy niczego nieświadomy rowerzysta zbliżył się na odpowiednią odległość, zjawa wyszła zza drzewa. (...) Stachu nie od razu dostrzegł ducha, dopiero po chwili włos mu się na głowie zjeżył, a oczy nabrały wielkości pięciozłotówek. Ze strachu tak mocno nacisnął na pedały swojej damki, że zgrzyt przepuszczającego od tego momentu torpeda bardziej przerażał niż skręcający się ze śmiechu upiór. Pomimo to nabrał takiej prędkości, że o mały włos nie trafiłby do bramy. (...) Ciężko przerażony nie zdążył wyhamować przed szopą i z całym impetem wjechał weń, zatrzymując się z wielkim hukiem na przeciwległych wrotach. Zdyszany, spocony i poobijany, podniósł się szybko z glinianej posadzki i co sił w nogach ruszył w kierunku domu. Niestety, drzwi wejściowe były (...) zamknięte. Przeliczył się więc i chcąc w pędzie znaleźć się w domu, wyrżnął w solidne dębowe drzwi aż do bólu. (...)

Na drugi dzień we wsi o niczym innym nie mówiono. Niektórzy nawet próbowali kojarzyć zjawę z jakąś zmarłą dawno temu osobą. Stachu zaś od tamtej pory wracał do domu, gdy słońce było jeszcze na niebie.

Tyle można się dowiedzieć z okładki książki. Wystarczyło żeby mnie zainteresować. Dalsza część przeszła moje najśmielsze oczekiwania. Książka cała jest wzbogacona wspomnieniami o zabawnych przygodach, kawałach i wybrykach dwóch urwisów. Gdy dorośli poczucie humoru też ich nie opuszczało, a przy tym sentymentalne przedstawienie uroków polskiej wsi za czasów komuny. Myślę, że książka ta stanie się bliska wszystkim tym którzy znają wieś od podszewki. Pozostałym też ją polecam, uśmiejecie się do łez. Panie Sławku, gratulacje, świetna książka.
Dla tych co nie czytają bo szkoda im pieniędzy na książki dodam że w księgarni Matras można ją wyszperać w promocyjnej cenie za 4,90zł, to nawet papierosy są 2 razy droższe.

Kłamca

2011-07-22T20:45:00.003+02:00

Jadę dziś na pole kopać ziemniaki. Pogoda nie nastraja mnie optymistycznie, z nieba siąpi, normalny człowiek siedział by w domu, a ja jadę babrać się w błocie za marne pieniądze. Ale cóż, klient nasz pan, chyba wypada się cieszyć, że znalazł się chętny przy takim nadmiarze towaru na giełdzie warzywnej. No więc jadę, a w Radiu Zet spiker zapowiada utwór na słoneczne lato. To ta piosenka

kłamca, kłamca... a ja się zastanawiam, jakie słoneczne? pogoda barowa a tu o jakimś słońcu mowa, nawet piosenka mówi że to kłamstwo.

Jeśli chodzi o robótki... coś tam robię, ale z racji awarii aparatu foto nie mam się czym pochwalić. Szkoda, bo jak już pewnie będę miała czym uwiecznić to nie będzie czego pokazywać gdyż zdąży się rozejść to i owo, a dubli jakoś wykonywać nie lubię i nie chcę

2011-07-20T21:50:00.003+02:00

Chciałam żeby było wesoło, przyciągająco, ciekawie i fajnie.
Wyszło jak zawsze, smętnie, nudno i ponuro.
Chodzi oczywiście o mój blog
Jak już znajduję siły żeby coś napisać to okazuje się, że nie za bardzo mam o czym.
A pisać o dołujących rzeczach nie chcę. A cisną się te "choinki" i "sekwoje" przed szereg.
Nie mam weny twórczej, wkurzam się.
Wracam do robótek bo wydawało mi się że nie najgorzej mi to szło, to natrafiam na wielki kosz z biżuterią np w Carrefour za śmieszne pieniądze. Widzę mieszające w nim babki, lada chwila zaczną sobie wydzierać jakiś tandetny naszyjnik którego kopia leży obok, a obok kopii druga kopia. I jak tu wygrać z taką tandetą?

Jacuś przywiózł dziś dzieciom arbuza. Zostawił na stole. Przychodzi Adaś i pyta:
- Co to jest? (dziecko widziało już na oczy arbuza, tylko chwilowo nazwy sobie przypomnieć nie mogło)
- Arbuz - odpowiadam i kroję mu porcję, dostaje do pulchnych łapek
- Mmmmmmmm, pyszny, to jest mój ubiulony!!!

o Polaku

2011-07-12T22:10:00.002+02:00

Na pytanie jak się masz? Przypuszczam że Anglik odpowie:

- Thank you, i fine!

Francuz
- Bien merci!

Włoch
- Grazie, bene!

Hiszpan
- Gracias, así!

Niemiec
- Danke, gut!

Holender
- Dank je, goed!

Portugalczyk
- Obrigado, bem!

Duńczyk
- Tak, godt!

Przypuszczam że nawet Rosjanin odpowie
- Благодарю вас, хорошо

a Polak?
- Eeeeeeeeeee, lepiej nie pytaj!
albo
- Eeeeeeeeeee, idć do chol...! i dalsza nie cenzuralna wiązanka leci.

Mam takiego rasowego Polaka pod nosem, wiecznie nie zadowolony. Ów Polak widząc, że wykonuję pracę, która no powiedzmy ma nie pewną szansę, że zaowocuje sukcesem, marudzi mi po co to robisz, i tak nie warto i bla bla bla. Ja sobie myśle w tym momęcie: zrobię bo a nóż widelec może się uda, lepiej zrobić niż siedzieć bezczynnie.
Nie opodal przechodzi drugi człowiek i mój rasowy Polak widząc go zaczyna opierniczać, że tamten nic nie robi, aby się leniwi, zrobił by to czy to, zamiast "łazić".
Ja rozumiem że są w każdej sytuacji dwie strony medalu, ale czy przyjdzie kiedyś taki czas, że da się temu mojemu rasowemu Polakowi dogodzić i będzie wreszcie zadowolony?!

Kiedy jestem zła - maluję

2011-07-10T17:44:00.007+02:00

Kiedy jestem zła np na gości którzy się zapowiedzieli że wpadną a w ostatniej chwili odwołują przybycie siadam i np coś sobie rysuję. Rysunek odbywa się w Paint. Nie jest to profesjonalny wyczyn a więc i za tutorial proszę tego nie brać. Fachowcy pewnie mnie wyśmieją.

Malowidło zaczyna się od kilku kółek

Teraz do pracy rusza gumka, to co nie potrzebne do wymazania.

Dalej już nie tylko kółka ale i inne naciągane kreski

mama hipcia już jest

i znów kilka kółek i gumki

coś już zaczyna przypominać

Mały wylądował za daleko mamusi, trzeba go lekko przesunąć

i trochę wody

nareszcie kolory

Dalsza praco to już w Gimp, woda nie za bardzo mi wyszła więc ją troszkę zmieniłam, kilka cieni i blasków na hipciach i finito.

fajnie się bawiłam i tyle

Grunt, że gnaty mocne mam

2011-07-08T20:40:00.004+02:00

Wielu już o państwowej służbie zdrowia pisało. Rzadko kto wypowiadał się o niej w zachwycie. Niestety i ja fanką nie zostanę. Dwa dni temu przydarzył mi się drobny wypadek. Patrząc z boku "drobny" może nie przypominał, ale szczegółów czepiać się nie będziemy... a może po prostu ja taka twarda sztuka jestem. Gdyby nie teściowa to pewnie i do lekarza bym nie poszła, skoro już poszłam to szanowny mnie wysłał od razu na zdjęcie RTG i do poradni chirurgicznej. W pierwszy dzień z anielską cierpliwością wędrówkę po poradni zaczęłam, niestety, szanowny pan chirurg nie chciał mnie już przyjąć bo była już 13sta a tylko do 12stej rejestrują. Proszę przyjść jutro. Jutro czyli dziś już taką cierpliwością obdarzona nie byłam, a że czekanie na pewno mnie nie minie, postanowiłam sobie czas spędzony w poczekalni umilić książką. Specjalnie do poradni też się nie śpieszyłam gdyż przypadł mi w udziale nr 19sty, niby nie tak daleki, ale od rana do 13stej chirurgom zeszło zanim mnie przyjęli. Zdążyłam w tym czasie 4 rozdziały książki przeczytać gdy wywołano moje nazwisko. Sama wizyta trwała bagatela aż 2 minuty. Wszystko w porządku, ja tu żadnego złamania nie widzę, a jak będzie panią boleć to sobie pani jakieś tabletki przeciwbólowe weźmie.... No to sobie biorę. Tylko, że tyle to i bez specjalisty chirurga wiedziałam. Grunt, że gnaty mocne mam i miednica nadal w jednym kawałku

W lipcu

2011-07-05T23:11:00.000+02:00

Co by mi nie zarzucano, że nic w lipcu na blogu nie piszę.

Przy robótkach odpoczywam

2011-06-28T10:57:00.005+02:00

Czasu na cokolwiek to ja ostatnio niestety nie mam. Nawet jak już się wydaje że będę mieć luźniejszy dzień to naglę dostaje telefon od męża: Kochanie, złapałem kupca na kapustę do kiszenia, trzeba uszykować 2 tony... na już. Oczywiście o tym "kochanie" to moje Kochanie zapomniał i musiałam już sobie sama to dopowiedzieć. Praca pracą, ale nie była bym sobą gdybym w przerwie na herbatkę czy szybki posiłek nie machnęła choćby jednej kulki szydełkiem. To nic że dłonie bolą od pracy, to nic że nóg nie czuję. Ja przy robótkach po prostu odpoczywam, a to że mam ich pozaczynane nie wiadomo ile i też nie wiadomo kiedy je skończę... to już inna para kaloszy.

O choinkach

2011-06-16T23:32:00.001+02:00

Czasem gdy wchodzę na mój blog i widzę, że nic ostatnio w nim nie przybywa, myśle sobie po jaką chole... ups, od kąt Adaśko załapał ode mnie kilka niecenzuralnych słów postanowiłam dla własnego i dzieciowego dobra unikać ich. No ale jakoś ulżyć sobie trzeba, a że w słownictwo jestem ostatnio uboga no to jak w aptece, jak cie na leki nie stać, to trzeba użyc jakichś zamienników
no to jak jestem wypruta z pomysłow
albo przemęczona codzienną nietwórczą pracą
albo powalona jakimiś bolączkami
albo załamana awariami rzeczy martwych
spoglądam na ten blog jak szpak w pięć groszy
i myśle:
- po choinkę
- po cis pospolity
- po cyprysik nutkajski
- po jałowiec chiński
- po jodłę balsamiczną
- po metasekwoje
- po sosnę ościstą
- po żywotnik szmaragdowy
- po...
- po...
- po co ja tego bloga jeszcze piszę?

Chyba wychoinkowałam się na cały miesiąc

a tak z dnia codziennego... skoro nie mogę robić tego co bym chciała, no to zabrałam się za to co chciałam kiedyś ale mi choinek zabrakło. Były nie dawno u nas targi rolno - ogrodnicze. Nakupiłam tego i owego no i czekałam jak na zmiłowanie za deszczem który nie nadchodzi, a w ogródku jak na skale, szpadel złamać można. Kilka wiader potu i udało się ... zagospodarowałam jakąś... jedną dziesiątą ogródka, a reszta... czas pokarze.

o wróblach, kurach i innym drobiu

2011-06-06T22:26:00.005+02:00

"idę przez wieś,
okna wszystkie szklane,
a u naszego Jacka,
gaciami zapchane"

tak mi się akurat przypomniało, pewien dzieciak który dziś już dziecka nie przypomina zaśpiewał taką przyśpiewkę na moich weselnych oczepinach.

Idę sobie przez... sąsiadowe podwórko, widzę idzie kura, prowadzi małe kurczaczki, ale po bliższym przyjrzeniu, stwierdziłam że to nie kurczaki, więc cóż to? Ech, znowu sąsiad podłożył kurze jaja perliczki. Ta oczywiście swą powinność uczyniła i teraz wychowuje jako własne. Widać można jak się chce. Przyszła mi do głowy wtedy myśl jaką często powtarza mój szwagier: nie ważne kto zrobił, ważne kto wychował.
Po powrocie do domu na balkonie znajduję porzucone pisklę. Małe, mizerne i martwe. Obok także naklute jajko, widać ptasia mama zrobiła selekcję w gnieździe. No i nachodzi mnie refleksja, czemu tamta kurza mama przyjęła cudze jak swoje a ta, coś jej nie pasuje to fora z gniazda. Kilka dni później, czyli dziś na balkonie znajduję kolejne pisklę. Tym razem żywe i sporo podrośnięte. Ma już nawet kilka piórek. Dobić nie miałam sumienia, wyrzucić też nie, bo pisklak już dźwięki jakieś wydawał. Wzięłam do domu. Packę w dłoń i polowanie na muchy. Jak na złość jak zawsze było kilka upierdliwych to tym razem jak na receptę. Znajduje kilka, wpycham malcowi do dzioba. Ten jak roztworzy tą swoją paszczę to co to taka mucha na niego jak by tam spokojnie i owada wielkości szerszenia wsadził. Myślę sobie, przeżyje albo nie. Jak przeżyje to fajnie, ja nie no trudno, przynajmniej próbowałam. Po kilku muchach wróbel, bo taki to go gatunek, szkoda że nie wilga ale co tam, odzyskał siły i co chwile się kolejnej muchy dopominał. Na zmianę z dzieciakami urządzaliśmy polowanie na owady. Ptaszysko spokojnie zeżarło ich z 80 szt. Walnęło przy tym 2 gigantyczne kupy. Już się nie dziwie że matka go z gniazda wywaliła. Jak bym tak miała za setką much co dziennie latać... nie chciałoby mi się. Wniosek, nie ma co być pazernym w życiu bo cie z ciepełka wywalą.

Czasem moje lenistwo na dobre wychodzi

2011-05-31T22:14:00.003+02:00

Czasem mam już dość. Robię kilka rzeczy na raz tak jak na tym rysunku wyżej, a parę godzin później i tak jest ten sam kataklizm w domu. Wtedy dopada mnie lenistwo, nie chce mi się zrobić tego i owego. Nie chciało mi się umyć dziś okien, a już świata przez nie nie widać, nie chciało mi się wywiesić prania na balkon żeby przez noc przeschło ... i dobrze, właśnie sobie nieźle grzmi, oberwanie chmury na całego, pranie i tak mokre by było, okna i tak by się ufajdały. Czasem to moje lenistwo na dobre mi wychodzi.

Ale dobrze, że przyszła burza. Bo dzisiejszy dzień można uznać za koszmarny. Wszystkim się udzielał upał. Wyjeżdżam z parkingu z pod Biedronki, przepuszczam samochody z lewej, nagle jeps, samochód mi zgasł, ja w szoku nie wiem co się dzieje, a tu widzę że ktoś mi w zadek wjechał. Ja żadnej straty nie miałam gdyż autko posiada hak z tyłu. Niestety dziewczyna która we mnie wjechała miała odciśniętą kulkę w zderzaku. Wysiadła z auta, zobaczyła że żyję obie machnęłyśmy ręką, ja - bo po co, i tak jest ciężki dzień. Ona - bo pewnie nie jechała własnym autem, machnęła ręką jakby za chwilę miała udawać przed właścicielem samochodu że to nie ona zrobiła.
Kolejny mój przystanek to Lewiatan. W tym upale, naprawdę mi się śpieszyło. Chciałam jak najszybciej znaleźć się już w domu. Podbiegam do lodówek z wędlinami i... nie ma mnie kto obsłużyć, czekam 5 minut, już zaczynałam "choinkami" pod nosem walić, w końcu nie wytrzymałam i powiedziałam odpowiednio głośno: ja tu kradnę!!! Od razu pracownica się znalazła i mnie obsłużyła. To nic że brałam tylko 1 kg wędliny. Lecę w te pędy do kasy, a tu znowu nikogo nie ma. "choinka pręgowana" co to bezrobocie, wczasy, czy już bakteria E coli wszystkich dopadła?! Moje nerwy są na skraju wyczerpania. Mówię sama do siebie: niech mnie ktoś obsłuży. No i przychodzi w końcu jakaś pracownica, ale nie powiem, na dzień dobry przeprosiła bo akurat dużą dostawę towaru miały i ... wszystkich amba wcięła

Wpadnij do Dobrzycy

2011-05-27T21:53:00.004+02:00

Masz po drodze, to wpadnij do Dobrzycy. Oprócz wymienionych niżej atrakcji będzie również wystawa rękodzieła z możliwością zakupu i ja też tam będę.

DNI DOBRZYCY - 28 maja 2011
miejsce : Park Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy
PROGRAM:
8.30 - Zawody wędkarskie dla dzieci - staw w parku
11.00 - Podsumowanie działalności Zespołu Doradczego w powiecie pleszewskim - oranżeria
11.30 - Szkolenie na temat ubezpieczeń rolnych - oranżeria
12.00 - Spotkanie z Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego - oranżeria
13.00 - Rozpoczęcie Konkursu Kulinarnego z degustacją dla wszystkich - namiot
14.30 - Część artystyczna
19.00 - Występ lokalnych zespołów: Monroe, Little Wing - scena główna
21.00 - Występ zespołu Oddział Zamknięty - scena główna
22.30 - Zabawa taneczna

Leniwy dwa razy traci

2011-05-26T22:44:00.004+02:00

Leniwy dwa razy traci!!! Już to widzę jak zaspany przypadkowy ktosik kto czyta moje bzdety już krzyczy że to nie Leniwy był a Chytry. Ja jednak udowodnię że się nie przejęzyczyłam. Jakiś czas temu zrobiłam rewolucję w jednym pomieszczeniu gospodarczym. Rewolucja ta polegała na całkowitym jego opróżnieniu. Została jedynie wykładzina pcv którą i tak wyniosę ale później. To co wyniosłam trzeba było gdzieś po upychać, bo wyrzucić szkoda. I tak jeden dość ciężki karton wylądował na wysokiej szafie na klatce schodowej. Dziś niestety musiałam skorzystać z jego zawartości. Ztachałam ten karton na podłogę, wyjęłam co potrzebowałam i... pozostawiłam go na podłodze bo kto by tachał taki ciężar z powrotem na szafę. Za jakiś czas Adaś gdzieś przepadł, nie było go dłuższą chwilę, a potem nagle namiętnie szorował się w łazience. Oczywiście śladów zbrodni nie dało się już ukryć. Przyczłapał więc do mnie z rękoma schowanymi za sobą i mówi: mamo, ja nic!
Acha!!! Adaśkowe NIC zawsze znaczy że znowu coś zmalował. A zmalował konkretnie. W tajemniczym kartonie bowiem Adaśko znalazł moje farby akrylowe. Obrazów już dawno nie maluje ale farby pozostały. Cwaniak mały poodkręcał wszystkie tubki i... powyciskał ich zawartość na podłogę. No pięknie, nie chciało mi się kartonu dygnąć na szafę to nie mam teraz farb, miałam za to spory bajzel do posprzątania w trybie natychmiastowym póki mazidła nie zaschły. No i co, a nie mówiłam że leniwy dwa razy traci.

Ten obraz namalowałam kiedyś... oj kiedy to było... daaawno.

a tak sobie

2011-05-25T00:26:00.003+02:00

No i stało się. Popsułam kolejny aparat fotograficzny. A może nie popsułam, po prostu termin przydatności już mu się skończył. Co mu dolega, no cóż, nie staje mu! Obiektyw nie chce się wysuwać. Zacinka kompletna. Jak paluchem nie pociągnę to się w ogóle nie otworzy, a jak już się łaskawie otworzy to po zrobieniu 2-3 zdjęć chowa się bez uprzedzenia, trach i w d... mnie ma. Mogłabym do niego gadać tak samo jak do ślimaka, pokarz, pokarz rogi, równie dobrze by nie posłuchał.
Czyżby czekał mnie kolejny zakup? Ech... czy on nie mógł się popsuć za tydzień, jak już było by po wystawie.

Dziś odkryłam, że trafił mi się jakiś wyjątkowy typ faceta. Niestety, albo i stety ta wyjątkowość jest dziedziczna. Jeszcze nie dawno toczyłam boje z mężem o moje być albo nie być, a dokładniej iść czy nie iść na basen. Ja chciałam, on nie chciał żebym chodziła. Dlaczego? A kto się w tym czasie dziećmi zajmie? Beznadziejna ta wymówka ale niech tam, jakąś musiał mieć. Na pchły mu się ta wymówka zdała bo i tak poszłam. No i tu się ukazała ta wyjątkowość mojego faceta kiedy to odkrył, że na basen oczywiście pójdę, ale nie raz tylko kilka razy. Jego odkrycie chyba bardziej wstrząsnęło mną niż nim, a dokładniej tekst jakim mnie uraczył: bo ja myślałem że pójdziesz raz, a tu nagle słyszę że karnet masz na 10 wejść!!! Tekst wypowiedziany był w taki niewiarygodny sposób jakby to właśnie przyłapał mnie na zdradzie. Tak mnie tym tekstem zastrzelił, że sama słowa nie potrafiłam wypowiedzieć aby odbić piłeczkę.
Wyjątkowość ta przeszła też na mojego syna. Dziś poprosiłam Maćka aby popilnował przez 15 minut Michasia żebym mogła w tym czasie posprzątać trochę w kuchni. Na co Maciek zareagował oczywiście z iście tatusiowym oburzeniem: przecież sprzątałaś ją wczoraj!!! No fajnie, od dziś będę zmywać po obiedzie i sprzątać kuchnie nie częściej niż raz na tydzień i to tylko wtedy gdy jacyś goście mnie uprzedzą, że zamierzają odwiedzić, w pozostałe dni nie będę bo przecież "wczoraj" to robiłam.

o miłości i scypawkach

2011-05-21T20:48:00.005+02:00

Dziś o imionach nie będzie. W sumie to ktoś poradził mi żebym napisała o miłości (jak nie mam o czym pisać) no to dawaj o tej miłości

Lekarz wypisując chorego po operacji:
- Nie palić, nie pić, co najmniej 9 godzin snu dziennie.
- A co z seksem?
- Tylko z żoną! Wszelkie podniety mogą Pana zabić!

Pani w szkole pyta Jasia:
- Jasiu, podaj zwierzątko na literę S.
- Scypawka - odpowiada Jasiu.
- Dobrze. Powiedzcie dzieci zwierzę na literę D - tu pani zwraca się do klasy.
- Dwie scypawki - odpowiada Jasiu.
- Dobrze. A podajcie zwierzątko na literę C - każe pani powiedzieć dzieciom. Jasiu znowu był najszybszy:
- Cyzby jesce jedna scypawka?

i tym miłym scypawkowym akcentem miłej nocy życzę.

Naszyjnik Brendan

2011-05-16T20:49:00.003+02:00

Ten naszyjnik to jeden z tych które gdy zaczynałam robić miały zupełnie inny projekt, ale w trakcie tworzenia z różnych powodów, a przeważnie z lenistwa zmieniałam koncepcję i taki oto misz masz wyszedł na finiszu.

Brendan, Brandon — imię męskie pochodzenia walijskiego, oznaczające "książę". Patronem tego imienia jest św. Brendan, VI-wieczny mnich i eremita irlandzki, który według legendy w poszukiwaniu odosobnienia wyruszył łodzią na ocean Atlantycki.

Nadzieja, Miłość, Symplicja

2011-05-15T21:49:00.004+02:00

Frywolitki na dziś to znów kolczyki. Chyba po raz kolejny udało mi się wybrać nie wiarygodne imiona, gdyby ktoś nie wierzył że takie istnieją, zapewniam że tak napisano w Wikipedii. A wiecie że 15 maja 1896 roku opatentowano płatki kukurydziane?! Wszystko ta nasza Wikipedia wie ;)
Inne ciekawostki:
- 1905 – Założono Las Vegas.
- 1928 – Odbyła się premiera pierwszego filmu rysunkowego z Myszką Miki.
- 1956 – Stanisław Królak jako pierwszy Polak wygrał Wyścig Pokoju.

Nadzieja – imię żeńskie, nawiązujące do jednej z trzech cnót wiary. Modne na Zachodzie imię Nadia jest zdrobnieniem od rosyjskiej wersji tego imienia, Nadieżdy. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Nadia w 2009 zajmowała 22. miejsce w grupie imion żeńskich

Miłość - imię żeńskie, nawiązujące do jednej z trzech cnót wiary. W Polsce nadawane bardzo rzadko, jednak popularne na obszarze wschodniosłowiańskiego prawosławia jako Lubow. W języku angielskim popularne jako Love.

Symplicja - imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, od łac. simplex - "prosty, uczciwy". Patronką tego imienia jest św. Symplicja z Nicei.

Ampelia i Fenenna

2011-05-14T21:22:00.003+02:00

Ampelia – imię żeńskie pochodzenia greckiego, oznaczające "hodowczyni winorośli".

Moje pierwsze z filcem
i stosowne imię do nich
Fenenna, Fejenna (?) — imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego (פְנִנָּה — "perła"), notowane w Polsce w średniowieczu[1], w dynastii Piastów.

i znów walczę z katarem, brrrrrrrrrrrr, nienawidzę!!!

Majola i Stella

2011-05-11T22:29:00.000+02:00

Naszyjnik Majola

Majola — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, od słowa oznaczającego "maj". Patronem tego imienia jest św. Majol, opat Cluny (X wiek).

i kolczyki Stelli

Stella – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "gwiazda". Patronką tego imienia jest św. Stella, żyjąca w Galii w III wieku.

Adaś faktycznie jadł pomidory, gratuluję spostrzegawczym.

Amat, redyska i midopory

2011-05-08T21:22:00.004+02:00

Od jakiegoś już czasu zauważyłam, że w kalendarzu mamy dużo więcej imion męskich niż żeńskich, a i te drugie bardzo często wywodzą się od pierwszych. Dlatego dziś postanowiłam użyć męskiego imienia do nowego naszyjnika.

Amat — imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od łacińskiej nazwy rodowej (Amatus), która z kolei dosłownie oznacza "ukochany, drogi, kochany

Sezon na redyskę ogłaszam za otwarty
Tak kochani, od jutra siedzę i pęczkuję rzodkiewkę. Po 10 sztuk do pęczka, później kąpiel, po 20 pęczków do woreczka i na giełdę warzywną. A potem wielki żal. A dlaczego? A dlatego że chodzisz nad tym ileś tam dni, pielęgnujesz, starasz się wyhodować zdrowe, nie przesadzasz z chemią tak jak to robią zagraniczni rolnicy, a potem przychodzi taki "pan zgred sklepikarz" i wybrzydza, i marudzi że za mało różowa, że za mało okrągła itp ech, marzę by wróciły czasy gdy to przychodzi odszczelona wyfryzurowana i wypielęgnowana starsza pani na szpileczkach, kupuje kalafiorka i się nie pyta czy zdrowy tylko czy robaczek siedzi? a czemu robaczek? ot po prostu, robale nie głupie, trującego nie ruszą, a jak ruszą to padną, brak robaka zły znak.

Kto zgadnie co jadł Adaś?

Olga Rudnicka - Natalii 5

2011-04-26T21:38:00.006+02:00

[...] - To wszystko. - Sonia skończyła czytać z wypiekami na policzkach.
-Więc on naprawdę nie żyje? - Natalia Magdalena przyłożyła dłoń do ust, pobrzękując bransoletkami.
- Po tym wszystkim tylko tyle? - Natalia Anna z niedowierzaniem spoglądała na aplikantkę.
Sonia mogła tylko przepraszająco wzruszyć ramionami.
- Nic więcej tu nie ma - powiedziała.
- Ma pan potwierdzenie, że on nie żyje? - dociekała szatynka, po mężu Dębska, przygarniając do siebie dzieci.
- Właśnie! Może jeszcze można coś zrobić! A pan tu sobie spokojnie siedzi! - zaatakowała go Nata, wciskając żółtą kokardę do torebki.
- Nie żyje - oświadczył sucho notariusz. - Policja powiadomiła mnie o tym oficjalnie. Nie ma powodów, by wątpić.
- Co za drań! - wściekła się nagle ciemnowłosa Natalia Magdalena. - Co to ma znaczyć, że mamy skończyć, co on zaczął? Przeżył to samobójstwo czy jak? Mamy go dobić?! [...]

Kolejna bardzo dobra książka Olgi. Tym razem postanowiłam nie czytać zbyt wiele recenzji na jej temat ponieważ jak to było z poprzednią książką "Lilith" to niestety przesadziłam i żałuję. Jakoś tak mi wtedy schodziło, że nie od razu kupiłam Lilith, co rusz czytałam różne recenzje i opisy. Gdy już dopadłam do książki to miałam dziwne wrażenie, że już ją czytałam i wiem co w niej jest. To zniechęciło mnie i porzuciłam książkę po przeczytaniu kilkunastu stron. Pomyślałam, że wrócę do niej za jakiś czas jak tylko zapomnę co było w recenzjach.
Tym czasem ukazała się "Natalii 5". Przeczytanie zajęło mi aż 3 dni. Piszę AŻ ponieważ co rusz ktoś lub coś odrywało mnie od lektury. Tyle o ile mogłabym np ignorować męża to głodnych dzieci już się nie dało.
5 kobiet o tym samym imieniu i do tego spokrewnionych, 5 motywów żeby zabić, 5 kobiet walczących o spadek. Pomyślałam, pewnie nuda, tyle już podobnych było, a tu niespodzianka, kobiety walczą, ale nie ze sobą, kłamią, ale nie sobie nawzajem, a w takim razie komu? Ech, tego nie powiem. Sztama jaką ze sobą mimo wszystko trzymają jest powalająca.
Ogólnie uważam, że to jest jedna z tych książek do której na pewno nie raz jeszcze wrócę, ale mam nadzieję, że wydawca książki ponownie wymusi na Oldze napisanie dalszej części przygód sióstr Sucharskich. Nie będę ukrywać, że tyci, tyci jestem rozczarowana, czym? A tym, że nie było na koniec romantycznego wątku z panem Potockim i Kurkiem na który czekałam do ostatniej kropki.

P.S. Olga, sorry, chyba nie potrafię pisać dobrych recenzji

o kurczaki!!!

2011-04-25T13:19:00.006+02:00

Cóż to za lany poniedziałek skoro nie dostałam jeszcze od nikogo dyngusa, a może to szczęście. Za to z wody z nieba to by się wszyscy u nas ucieszyli, susza nie sprzyja roślinkom niestety.
Jedno co dopisało to kurczaki, cóż to za Wielkanoc by była bez kurczaków.
Z ciastami to chyba przesadziłam w tym roku. Jeśli nie zjawią się jacyś niespodziewani goście, to sporo mi w bioderka pójdzie i pan ratownik na basenie nie będzie chciał takiego wieloryba uczyć pływać. Więc jeśli ktoś podróżuje w dniu dzisiejszym na trasie Kalisz - Poznań to niech wstąpi i uszczupli trochę moje słodkie zapasy.

A to, landrynkowa bransoletka.

Wielkanoc 2011

2011-04-24T22:21:00.005+02:00

Jak Wielkanoc to i mały gadżet. Koszyczek frywolitkowy i darowane filcowe jajo.

Odwiedziła mnie dziś siostra, omarała moje twory jakie leżakują w pudełku pt: "na sprzedaż" i wybrała sobie ten z howlitem. Nie spodziewałam się, że akurat ona coś ode mnie weźmie, bo ma dość specyficzny gust, ale przypuszczam, że po prostu chciała dołożyć jakiś tam choćby symboliczny wkład do skarbonki. Skarbonka owa ma już cel. Fajnie było by gdyby się napełniła, wtedy moja Olcia miała by swój własny pokoik. Odbędzie to się kosztem mojej i tak nie za wielkiej kuchni, ale cóż, dla niej mogę przesunąć trochę ścianę. Tu wyburzyć, tu postawić, tu coś innego wyrzeźbić i pokoik będzie jak talala. Jednak do tej pory trzeba wrzucać do skarbonki.

Tak ogólnie to pierwszy dzień świąt minął mi uroczo. Czytam właśnie mój ostatni książkowy nabytek. Olga, ta książka jest rewelacyjna, przeczytałam już połowę, uwielbiam czytać takie książki. Co chwilę jestem rozbawiona przez fascynujące dialogi, aż rodzina się dziwi z czego ta mama się tak śmieje. Czytając mam wrażenie jakbym była duchem i stała w środku toczącej się akcji. Rewelka.

Naszyjnik szydełkowy - Apollina

2011-04-21T22:53:00.003+02:00

Tym razem dla odmiany naszyjnik szydełkowy. Z tego co zdążyłam zauważyć wpada w oko, tylko mogłam go zrobić ociopinkę dłuższy.

Apollina, Apolina — imię żeńskie pochodzenia greckiego, od imienia boga Apollona. Patronką tego imienia jest św. Apollina, zm. w 249 roku w Aleksandrii.

Ech, popaplałabym sobie tylko jakaś taka podekscytowana wróciłam właśnie z nocnego pławienia się, że trudno mi się skupić nad sensownym tekstem. .....
.....
....
...
kurcze, do jasnej Anielki ile razy można kasować tekst i zaczynać od nowa. Dziś na prawdę nic nie koniecznie mądrego ale mojego nie spłodzę więc może lepiej iść spać

No może luknę jeszcze w mój dzisiejszy nabytek

Z howlitem

2011-04-19T21:19:00.002+02:00

Naszyjnik z howlitem. Sam howlit mi się podoba, ale praca z nim zdecydowanie mniej. Śliskie to to i ucieka spod rąk, ech, zdecydowanie wole innego typu koraliki. Kordonek też chyba ciut za cienki dla howlitu. Dobra, to tyle na dziś bo i tak nikt mojego marudzenia nie czyta

bez słów

2011-04-18T20:44:00.002+02:00

Frywolitka - Landrynka

2011-04-12T14:15:00.001+02:00

Landrynkowy medalion na dziś

Frywolitka - Waldetruda

2011-04-09T21:15:00.003+02:00

Dziś czuję się wyprana z wszelkich sił i nawet hektolitry kawy nie pomogą.

Jutro też jest dzień... może będzie lepszy

Waldetruda, Waltrauda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Powstało ono ze staro-wysoko-niemieckich słów waltan - "panować, rządzić" lub walh - 'cudzoziemiec' oraz trud - 'siła, potęga' i w związku z tym oznacza "silna, potężna władczyni" lub "silna, potężna cudzoziemka".

Trochę inna biżuteria - MAKARIA

2011-04-08T17:45:00.007+02:00

Stworzyłam nie dawno taki naszyjnik. Barwy bardziej jesienne, ale myślę że trochę zwolenniczek brązów i pochodnych znajdę. Niestety, osobiście miewam skłonności do przesady i tak jest również teraz. Dlatego by ustrzec się od wpadki postanowiłam zapytać was o zdanie gdyż sama nie mogę się zdecydować. Pytanie ów brzmi: czy naszyjnik powinien posiadać kwiatki czy też nie? Ciekawe który wariant okaże się dla Makarii szczęśliwszy.

Zagłosuj proszę w mojej sondzie, która znajduje się w prawym górnym rogu.

Imię na dziś to Makaria - imię żeńskie pochodzenia greckiego. Pochodzi od słowa makários oznaczającego "szczęśliwy". Patronką tego imienia jest św. Makaria, wspominana razem ze św. Maksymą i św. Januarym.

Frywolitka - Sieciesława

2011-04-06T20:58:00.003+02:00

Dziś wpadł do mnie niespodziewany gość. Jakoś tak temat przy kawie zeszedł "na psy" tzn. na moją dłubaninę. Ów szanowny gość był pełen zachwytu na to co pomacał w tajemniczym pudle, które magazynuje część moich aktualnie wykonanych prac. Pan szanowny oczywiście posiada żonę i widać było że koniecznie coś chciałby wziąć dla swojej małżowinki. Szybko domyśliłam się co z czym i zrobiłam krok na przód, sama mu wybrałam co ma wziąć. Zaraz uprzedziłam, iż jest to prezent gdyż nie zręcznie było by mi brać akurat od tej osoby choćby grosz. Oby szanowna małżowinka była zadowolona.

Sieciesława, Siecsława, Siecława, Siesława – jest to albo staropolskie imię żeńskie, złożone z członu Siecie- ("rozumieć, przypomnieć sobie, domyślać się, czuć, spostrzegać") i -sława ("sława"), które może oznaczać "domyślająca się przyszłej sławy", lub też neologizm i jego pochodne, powstały z imienia Sieciech, kiedy świadomość pochodzenia tego imienia zatarła się i błędnie zostało ono uznane za imię kończące się członem -sław (zamiast -ciech). W źródłach polskich poświadczone jako Sieciesława (XII wiek), Siecsława (1395), Siesława (1497).

Frywolitka - Katarzynka

2011-04-05T16:33:00.003+02:00

Jak to jest, że gdy czekasz na poczekalni w kolejce do lekarza specjalisty to czekanie staje się niemiłosiernie długie. Krzesła są mega twarde, wolnych miejsc jak na receptę, jak już znajdujesz jakieś wolne to osobnik zajmujący sąsiednie miejsce jest nałogowym palaczem i cóż, mentol to to nie jest. Jak już czujesz gdzie dokładnie kończy się twoja kość ogonowa stwierdzasz że może jakąś gazetkę kupisz w kiosku żeby czas jakoś zabić. Dogadujesz się z innymi pacjentami że popilnują ci łaskawie kolejki. Lecisz w te pędy do kiosku, przed tobą jakaś upierdliwa i nie do końca wiedząca czego właściwie chce klientka, w końcu kupujesz to co chcesz, lecisz z powrotem i co się okazuje?? że twoja kolejka już przeszła, chociaż było przed tobą bitych 5 osób. Czekasz od nowa w kolejce, ale tym razem masz już jakiś papierowy czasoumilacz pod ręką i coś słodkiego do przekąszenia. Niestety po spałasowaniu tego i owego obok przechodzi jakiś patafian z kubkiem kawy. Twój nos mimowolnie wychwytuje aromat kawy i co? Żyłka pierdząca chce ci pęknąć bo też masz ochotę na kawę. Automat oczywiście na drugim końcu korytarza, zanim do niego dolecisz w te i z powrotem to albo kolejka znów ci przejdzie koło nosa, albo wychlapiesz po drodze całą kawę i tak jej się nie napijesz. Podsumowując, chyba jednak lepiej jest odparzyć sobie kość ogonową niż kumulować nerwy z powodu kolejki która przepadła

Tej bransoletce kość ogonowa też się pewnie odparzyła już bo trochę czekała w kompie na ukazanie, niestety zaczęła się wiosna, sąsiad z tej radochy wparował z pługiem na pole i niestety wyorał mi kabel telefoniczny zrywając go przy okazji, 2 bite doby bez netu - kooooszmar większy niż przemijająca kolejka u doktora.

Dziś będzie to Katarzynka

Katarzyna – imię żeńskie pochodzące od greckiego słowa katharós "czysty", "bez skazy". Do Polski imię to trafiło za pośrednictwem łaciny.

"czysty" - acha, akurat, bransoletka bez koralików.

Frywolitka Ludolfinka

2011-03-29T21:47:00.008+02:00

Salamanka i Dobromiła cieszą już czyjeś oczy i dłonie. Dziś zaprezentuje się Ludolfinka. Nawet mojemu mężowi przypadła do gustu, co jest rzeczą bardzo dziwną, niespotykaną, wręcz fenomen dosłownie. Do tej pory sceptycznie podchodził do tej mojej dłubaniny. Mam tylko nadzieję, że gdy wyrażał swój zachwyt rzeczywiście był szczery, a nie tylko popisywał się przed przyjaciółmi :)

Ludolfina – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów hlud – "sława" i wulf – "wilk". Oznacza "sławny wilk (sławna wilczyca)" i stanowi żeński odpowiednik imienia Ludolf. Jednym z patronów Ludolfiny jest św. Ludolf, biskup z Ratzeburga. Ludolfiną nazywana jest także liczba Pi.

a te drobiazgi nieśmiało posyłam w świat

Frywolitki - powtórka z rozrywki

2011-03-28T20:12:00.004+02:00

Powtórka z rozrywki, ale z innymi koralikami.

Zagadka:

Pięć królików bawiło się na łące. Nadszedł myśliwy i zabił jednego z nich.
Pytanie: Ile królików pozostało na łące?

Frywolitka - Gelazja

2011-03-27T20:14:00.007+02:00

Zapowiada się "niekończąca bransoletkowa opowieść". Trochę ich ostatnio zrobiłam, ale wrzucać na blog dla urozmaicenia będę pojedynczo. A co, wolno mi. Ten wzorek robi mi się niezwykle szybko, a do tego mam jakiś osobisty sentyment więc pewnie będzie wiele dubli.

Gelazja — imię żeńskie pochodzenia greckiego, od gr. Gelàsios - "błyszczący, jaśniejący". Wśród patronów tego imienia — św. Gelazy I, papież.

W kwadratowym pokoju w każdym z czterech kątów siedzi myszka. Naprzeciwko każdej myszki siedzi również myszka. Także na ogonku każdej myszki siedzi myszka.

Pytanie: Ile myszek znajduje się w pokoju

Zagadki

Frywolitki - Dobromiła i Salamanka

2011-03-26T20:39:00.008+01:00

Dziś królują bransoletki

Dobromiła – staropolskie imię zeńskie, złożone z członów Dobro- ("dobro, dobra") i -miła ("miła"). Mogło oznaczać "ta, która jest dobra i miła". W źródłach polskich poświadczone w XII wieku (lata 1185 - 1186).

Salamanka (hiszp. Salamanca) - miasto w zachodniej Hiszpanii, nad rzeką Tormes

W Salamance jest też taki fajny dom Casa de las Conchas ozdobiony muszlami. Co prawda na razie o podróżach mogę tylko pomarzyć, ale jak to lubiła powtarzać moja mama: marzenia ludzka rzecz i w dodatku są za darmo.

Dzisiaj do mnie dotarło: nie ma co się cieszyć jeśli w domu jest cisza!! Oto dowód. Byłam akurat w trakcie błyskawicznego przygotowywania obiadu. Misiek marudził jak zwykle, domagając się wzięcia na ręce. Ola dłubała kurze skrzydła, które mają jej posłużyć jako przebranie na przedstawieniu Wielkanocnym. No cóż, synek był lekko irytujący, ale o dziwo zostawił mnie i poszedł do siostry. Już po chwili dało się usłyszeć okrzyk niezadowolenia od Oli. Acha, mały już jej coś tam broi, ale długo nie trwało i zrobiło się cicho. No to ja w te pędy żeby ten obiad jak najszybciej zrobić. Niestety cisza nie trwała długo. MAMAAAAAAAAAAA!!! Wrzeszczy Ola. Ratuj!!!! no to zadzieram kiece i lecę. I cóż widzę??? ech, brak słów. Misiek znalazł gdzieś tubkę z farbką plakatową. Świetnie się nią bawił, niestety ani podłodze, ani mnie to się nie spodobało. Czyżby w mojej rodzinie były jakieś Kossakowskie korzenie?! Ludź mały oczywiście nie był zadowolony jak mu farbę odebrano.

...

2011-03-22T22:32:00.004+01:00

Polaka Ruska i Niemca złapał Diabeł i mówi:
- Mam dla was trzy zadania:
1) Przejść przez most pod obstrzałem.
2) Przywitać się z niedźwiedziem podając mu rękę (uścisnąć łapę).
3) I zgwałcic bardzo starą i sprytną Indiankę.
Popatrzeli po sobie zdziwieni i postanowili podołac tym zadaniom. Pierwszy poszedl Rusek, lecz udalo mu się dojść tylko do połowy mostu. Drugi poszedł Niemiec, przeszedł most, lecz gdy wszedł do klatki nedźwiedzia, on go wystraszył. Następnie poszedł Polak, przeleciał przez most, wpada do klatki, a tam jak nie zacznie się kotłować, w powietrze wzbiła się kupa kurzu. Ale po jakiejś godzinie z klatki wychodzi zziajany, zdyszany i podrapany Polak i pyta:
- Ty, diabeł, to gdzie jest ta Indianka której mam podać łapę?

Frywolitka - Filomena i Marzanna

2011-03-21T21:04:00.005+01:00

W sumie to nie miałam zamiaru dziś nic tutaj pisać. Usiadłam taka jakaś zmarnowana przed monitorem żeby przeczekać irytujące dźwięki które męczyły mnie w innym pokoju. Przekopałam komp żeby trochę posprzątać i ujrzałam 2 fotki które jeszcze nie miały swej premiery na blogu. Może nie są rewelacyjne, ale niech tam, dlaczego miały by odejść w zapomnienie.

Jak już usiadłam łaskawie i postanowiłam wkleić zdjęcia to i wypadało by coś mądrego ewentualnie sensownego napisać. Niestety obawiam się iż ciężko było by takowy tekst znaleźć w całym moim blogu dlatego pociągnę rutynę tego co jest do tej pory.

Coś się kończy, coś zaczyna, coś czarnego coś białego, raz mam powera na wszystko za chwilę zupełnie odwrotnie, uszczypliwa i czepialska jestem jak zawsze, o dziwo znajduję czas na spełnianie mailowych próśb więc chyba taki już u mnie standard.

Dobra, do rzeczy. Oto 2 naszyjniki. Jeden delikatny w budowie i kolorze. Bialutki dostał też łagodne i stosowne imię. Drugi przeciwnie. Wygodny ale sama myśl że ma funkcję jakby obroży sprawia że już myśli się o cierpieniach zanim się go założy.

Tą ozdobę szyi nazwałam:

Filemona – imię żeńskie pochodzenia greckiego, żeńska odmiana imienia Filemon. Oznacza "serdeczna, czuła, tkliwa, miłująca".

Ten naszyjniczek - obroża nazwałam:

Marzanna - imię żeńskie, będące najprawdopodobniej przekształceniem imienia Maryjana/Maryjanna (Marianna). Drugie wytłumaczenie źródłosłowu tego imienia to pochodzenie od słowiańskiego słowa mor, śmierć (patrz opis postaci mitycznej Marzanny). Imię kiedyś dość rzadko nadawane w Polsce w związku ze zwyczajem topienia Marzanny, symbolu śmierci, zła i odchodzącej Zimy

Na co dzień zdarza mi się słuchać pewnej Marzanny Forysiak, babeczka ma bardzo fajny głos, tym którzy nie są z okolic Kalisza polecam on-line Radio Centrum

Frywolitka - Nikoleta

2011-03-06T19:40:00.004+01:00

Koleta (franc. Colette) – pierwotnie zdrobniała forma imienia Nikoleta, powstałego od Nikoli, żeńskiego odpowiednika Mikołaja. Koleta jest imieniem znanym w Polsce od dawna, dzięki funkcjonującemu na ziemiach polskich zakonowi koletek.

Frywolitka Cysia

2011-03-04T18:31:00.003+01:00

Wróciłam właśnie do domu ze spotkania na którym ostro naładowałam swoje akumulatory. Pełna optymizmu pomyślałam że muszę tym dobrym nastrojem kogoś zarazić lub rozweselić. Pośmiejcie się ze mną proszę!

Wchodzi Jasio na lekcję, rzuca tornister, kładzie nogi na ławkę i krzyczy:
- Sieeeeema!
Widząc to, zszokowana nauczycielka mówi do Jasia:
- Jasiu, natychmiast podnieś ten tornister, wyjdź z klasy i wejdź jeszcze raz - tym razem tak grzecznie jak twój ojciec kiedy wraca z pracy!
Jasio ze spuszczoną głową, podnosi tornister i wychodzi z klasy. Po chwili drzwi pod wpływem mocnego kopnięcia otwierają się z hukiem, do sali wskakuje Jasio i krzyczy:
- Haaaaa! K..., nie spodziewałaś się mnie tak wcześnie!

a skoro pofatygowałam już moje szlachetne 4 litery i usiadłam przed kompem to może pokarzę kolejny naszyjnik. Zrobiony na zlecenie na wzór tego co już kiedyś zrobiłam, warunkiem było by naszyjnik był dłuższy i bez koralików, no to voilà

Placyda - żeński odpowiednik imienia Placyd. Zdrobnienia to Cytka, Cysia, Platusia. Istnieją święte i błogosławione tego imienia.

Frywolitka amarantowa

2011-03-03T20:25:00.005+01:00

Dziś bez babskiego imienia, a dlaczego, a bo tak. Bez konkretnego chyba powodu. Po prostu mówiąc nie skromnie naszyjnik bardzo mi się podoba, a imiona przypadające dziś w kalendarzu jakoś nie szczególnie przypadły do gustu. Myślałam też o nadaniu imienia ku pamięci Ireny Kwiatkowskiej, ale ... imię Irena mam zarezerwowane po wyjątkowej osobie której nie ma już ze mną, jest w dużo lepszym miejscu, mnie pozostała tylko tęsknota.

Tak prezentuje się na Zuzi

Normalnie w taki dzień jak dziś piekłabym pączki. Niestety miałam inną pilną robotę w bardzo ciepłym miejscu, prawie jak w Maroku. W południe wracam do domu na regenerację sił, a tu nagle wchodzi Adaś i niesie na talerzu świeżutkie, cieplutkie pączki, które upiekła babcia. Jak na trzylatka był to nie lada wyczyn wnieść pączki na 1 piętro po schodach i niczego nie upuścić. Z małego cwaniaka zrobiła się ostatnio niezła gaduła. Zapytałam się synka widząc łakocie:
- O, Adasiu, upiekłeś pączki?
- Nie, to babcia upiekła poczki, poczki są pyszne, poczki są aj, aj!!!
i faktycznie były aj, aj, choć z zewnątrz na to nie wyglądały, ale gdy tylko dobrałam się do marmolady pożałowałam swego łakomstwa, była potwornie gorąca.

Frywolitki - Helena

2011-03-02T18:36:00.005+01:00

Helena – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "księżyc", "pochodnia".

Naszyjnik - obroża frywolitkowa. Biała jak księżyc, pochodnia bo dziś ujrzałam światełko w tunelu. Nadzieja na dobre jutro. Już się cieszę :)

Główny Urząd Ceł postanowił przeprowadzić ankietę wśród celników na temat łapówkarstwa.
Jedno z pytań zadawanych przez komisję brzmiało: "Ile czasu potrzebujesz aby za łapówki kupić BMW?"
Celnik na polsko-niemieckiej granicy odpowiada:
- Dwa, trzy miesiące.
Celnik na polsko-czeskiej granicy:
- Noo, z pół roku.
Celnik ze "ściany wschodniej" po dłuższym zastanowieniu:
- Dwa, trzy lata.
Komisja zadziwiona:
- Tak długo?
Celnik ze "ściany wschodniej":
- Chłopaki, nie przesadzajcie, BMW to w końcu duża firma...

Eudoksja

2011-03-01T19:04:00.005+01:00

Imię na dziś: Eudoksja - imię żeńskie pochodzenia greckiego, żeński odpowiednik męskiego imienia Eudoksjusz. Oznacza "dobra sława" "sława, chwała". Może przyniesie naszyjnikowi sławę :D
Kolorek taki melanżowy, bardzo fajnie się to robiło. Tym razem wisior zawisł na sznurku wykonanym metodą szydełkowej makramy.

tak prezentuje się na mojej Zuzi

Do kompletu są takie kolczyki, chociaż teraz na nie jeszcze nie wyglądają. Nie mogę się zdecydować jakie bigle do nich założyć.

Gaja

2011-02-28T20:02:00.004+01:00

Gaja, Kaja — imię żeńskie, pochodzące od postaci z mitologii greckiej.
Gaja oznaczała "ciesząca rodziców", "cieszę się"

Kurcze, wyszukiwanie imion dla moich frywolitek i dociekanie ich znaczenia zaczyna mnie coraz bardziej bawić i cieszyć. Co do wykonanej bransoletki powiem tyle że już taką robiłam, ale klientka która nabyła ją u mnie w kolorze srebrnym zamówiła sobie drugą tyle że czarną.

Między jedną chusteczką, a drugą, dłubię sobie tak te frywolitki, a w pamięci mam komentarz koleżanki z poprzedniego postu i myślę sobie: ech "smarkata" ale w innym znaczeniu to bym chciała znów być, ale żeby mieć wtedy ten sam rozum co mam teraz. Nie wiem czy coś bym zmieniła, ale ciekawi mnie co by było gdyby postąpiło się w tej kwestii czy innej inaczej.

Baldomera

2011-02-27T11:47:00.004+01:00

Baldomera – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, złożone z elementów bald – "śmiała, odważna" i meri – "sławna". Patronem tego imienia jest św. Baldomer z Lyonu.
Tym razem odważyłam się wykonać taki naszyjnik.

Oby i mnie wystarczyło w najbliższych dniach śmiałości i odwagi aby mądrze pozamykać pewien etap w życiu.

Kurcze, znowu jestem przeziębiona, już nie pamiętam ile razy w tym roku złapałam katar. Coś mi się zdaje że gdybym tak miała policzyć dni bez kataru, to wystarczyłyby mi tylko palce u rąk do ich zliczenia. Jeśli ktoś ma pewny sposób na nie łapanie kataru zatokowego lub szybkie pozbycie się go to z pewnością go ozłocę ... jak tylko metoda okaże się skuteczna na tak opornym pacjencie jak ja

Tolisława

2011-02-25T20:17:00.005+01:00

Kolczyki Toli, niby takie same a jednak inne.

Tolisława – staropolskie imię żeńskie. Składa się z członów Toli- (toliti - "uspokajać", też: "tulić"), i -sława ("sława"). Znaczenie imienia: "wyciszająca sławę", "skromna".

Tym razem było odwrotnie. Najpierw wybrałam imię, napisałam post, a dopiero potem cofnęłam się aby sprawdzić znaczenie imienia. Cóż za zaskoczenie. Słowa: "uspokajać" "tulić" "skromna" pasują do wydarzeń dzisiejszego dnia.
Potrzeba mi uspokojenia gdyż znalazła się osoba (w realu), która wyrządziła mi przykrość. Nie rozumiem jej zwłaszcza że "zło" to nie miało ani żadnego zrozumiałego celu, ani... kurcze, nawet nie potrafię tego zrozumieć.
Tulić - chciałabym aby mnie ktoś teraz utulił
Skromna - staram się tak postępować, niestety nie wiem czemu ludzie odbierają mnie w zupełnie inaczej. Chciwość, zazdrość?? Nie wiem po co wam to, ani wam z tej chciwości nie przybędzie, ani mi nie zmaleje. Szkoda nerwów

... smutno mi.

Izabela

2011-02-23T20:25:00.006+01:00

Dzisiejszy naszyjnik to Izabela. Ponieważ solenizantka ta świętuje aż 7 razy w roku, to postanowiłam ją jakoś wyróżnić. Sporo słynnych Izabel na pewno znacie ; Trojanowska, Scorupco, Sowa, Rossellini, Miko, Kuna, Jagiellonka, Jaruga-Nowacka. Ja zatrzymam się przy mniej znanej ale szanowanej szczególnie w moim regionie. Izabela Działyńska, bardzo ciekawa i barwna osoba. Dzięki niej mamy ładny zameczek który przebudowała na muzeum i ciekawy park krajobrazowy

Konkordia

2011-02-22T20:53:00.005+01:00

Dziś zaprezentuję kolczyki. Imię jakie wybrałam na dziś to Konkordia, bardzo ciekawe imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Oznacza harmonię, pokój. Posiłkując się wiedzą znalezioną na Wikipiedii dowiedziałam się, że imię to nosiła jedna z bogiń w mitologii rzymskiej.
W dawniejszych czasach rodzice nadawali nowo narodzonemu potomstwu imię takie które akurat przypadało w danym dniu w kalendarzu. Szczęście mieli chłopcy gdyż ci zawsze mieli imię męskie, niestety z dziewczynkami już tak nie było. Przypuszczalnie jeśli urodziła się córka, a solenizantem był Stanisław dziewczynka nosiła imię Stanisława, Staśka itd. W ten oto sposób moje babcie otrzymały imiona Pelagia i Józefa. W dniu dzisiejszym imieniny obchodzi także Chociebąd. Gdybym żyła w czasach moich babć i rodzice nadali by mi imię Chociebąda to pewnie pozwałabym ich do sądu za znęcanie psychiczne ;)

Nila

2011-02-20T14:29:00.003+01:00

Tym razem powstał taki oto naszyjniczek malutki. Mały sterczący jeżyk. Chyba tak naprawdę pierwszy od początku do końca mojego pomysłu. Czym że by był naszyjnik bez imienia. Zaglądając codziennie do kalendarza odkrywam nowe imiona o których istnieniu nigdy nie wiedziałam, dzisiejszym imieniem jest Nila.

Gabin

2011-02-19T17:52:00.004+01:00

Naszyjnik kwiatkowy. Tym razem dłuższy, do zakładania przez głowę, bez zapięcia.

Broszka Sawa

2011-02-18T19:54:00.004+01:00

Taka mała rzecz, a mam nadzieję, że będzie cieszyć. Klientka zamówiła u mnie broszkę frywolitkową. Warunek - motywem musiała być ważka. Oczywiście ozdóbka choć malutka musiała otrzymać imię z kalendarza.

Naszyjnik Donatkowy

2011-02-17T17:35:00.004+01:00

Naszyjnik Donatkowy.

Z racji tego że dziś obchodzimy dzień kota, to żeby nie było że w poprzednim poście ukatrupiłam kociaka, oświadczam, iż mój nadal żyje i ma się dobrze... o dziwo!